Barlandus
Index Colloquiorum:
Hadrianus Barlandus (1486-1542) was a Dutch priest, historian, and philosopher. He was close to Erasmus and
was among the first to popularize his works. While he was a famous lecturer, briefly at the Collegium
Trilingue and for a longer period at the University of Louvain, he left a substantial number of writings.
Given the description of Belgian cities at the end of this work, the history of his country was a clear
sustained interest throughout his career. We've presented here this edition. See Wikipedia.
DIALOGĪ XLII. PER HADRIĀNUM Barlandum, ad prōfligandam ē scholīs barbariem ūtilissimī.
Ad priōrem ēditiōnem accessērunt tredecim dialogī.
Eiusdem dialogī duo, post tredecim illōs iam recēns excūsī.
Item Augustīnī Reymāriī Mechlīniēnsis dialogus ūnus dē lūdō chartārum.
Barlandī opusculum dē īnsignibus oppidīs īnferiōris germāniae.
Colōniae, apud Euchārium Cervicornum Annō M.D.XXX.
Ad priōrem ēditiōnem accessērunt tredecim dialogī.
Eiusdem dialogī duo, post tredecim illōs iam recēns excūsī.
Item Augustīnī Reymāriī Mechlīniēnsis dialogus ūnus dē lūdō chartārum.
Barlandī opusculum dē īnsignibus oppidīs īnferiōris germāniae.
Colōniae, apud Euchārium Cervicornum Annō M.D.XXX.
CLĀRĪS ORTŌ NĀTĀLIBUS IUVENĪ Carolō dē Croij, Altimontēnsis & Afflīgīnēnsis monasteriōrum administrātōrī
Hadriānus Barlandus salūtem dīcit plūrimam.
Quidem fuī semper in eā sententiā clārīs prōgnāte Carole, ut putārem nūllum genus hominum melius dē patriā,
dē
rep. mererī, quam quī optimīs pariter & mōribus & literīs iuventūtem ērudiunt, quō in studiō nunc mihi
cōnsūmpta
trānsāctaque est pars aetātis melior, & flōs ipse, neque tamen adhūc labōrem dētrectō, sī quā iuvāre possim,
&
aliquid opis adferre iam renāscentibus, & ērigentibus sēsē passim favōre superum bonīs literīs. Post
ēruditum
hominem Petrum Mosellānum, post Erasmum Rōterodāmum incomparābilī doctrīnā virum, nūper dialogōrum ceu
sylvulam
quandam in plūribus & maximīs docendī occupātiōnibus congesseram, vidēlicet ut tibi mē domī tuae quotīdiē
docentem audiēntī, prīvātim colloquiī literāriī vīce forent, quod vīdissem tē hōc studiī genere peculiārius
dēlectārī. Post eā vērō amīcīs quibusdam rogantibus, ut labōrem hunc vulgārem & scholīs ipsīs ac gymnasiīs,
in
quibus Rōmānae docentur literae, passus sum omnibus ex aequō commūnem fierī, iīsque potissimum quī gaudent
eā
reflōrēscere studia, quae plūrimum sint ad omnem doctrīnam hominibus collātūra prōfectum. Quāliacunque sunt
igitur haec colloquia quae dictāvī, nōn scrīpsī, optō ut prōsint iuventūtī ēloquentiae studiīs īnsūdantī,
tuō
autem nōminī īnscrībantur. Spēs est enim ita vel maximē scholīs & pueritiae probātum īrī, sīquidem tū eā
fronte
hilārī accēperīs, quī ūnus inter nōbilēs adolēscentēs pūrgātiōrum literārum studiōsissimus, doctōrum hominum
amantissimus es plānēque refers & mōribus, atque ingeniō nōbīs repraesentās fēlīcis memoriae frātrem tuum
Guilielmum Croijum, cardinālem, quī iuvenis quō tempore & ipse ā mē docērētur, & posteā semper studiō ac
favōre
in studiōsōs & ērudītōs hominēs superābat vincēbatque senēs ac maiōrēs nātū omnēs, nusquam passūrus
ēloquendī
virtūtem iacēre, sī longior vīta contigisset: quī in eō affectus hōc grātior esse dēbet, quō pauciōrēs sunt
eō
prōvectī honōris ac dignitātis, quī ēloquentiae studia mīrentur. Caeterī enim ōdērunt literās, ōdērunt
scholās,
ōdērunt dēnique Mūsārum nōmen, suntque in eōs quī literās colunt, animō īnfestō ac prope hostīlī. Bene valē
tibique līberālī lūsū animum remittentī, aut hīc noster, aut (quod mālim) Erasmī colloquiōrum libellus sit
in
manibus. Louāniī. M.D.XXIIII.