Barlandus

Index Colloquiorum:

Hadrianus Barlandus (1486-1542) was a Dutch priest, historian, and philosopher. He was close to Erasmus and was among the first to popularize his works. While he was a famous lecturer, briefly at the Collegium Trilingue and for a longer period at the University of Louvain, he left a substantial number of writings. Given the description of Belgian cities at the end of this work, the history of his country was a clear sustained interest throughout his career. We've presented here this edition. See Wikipedia.
DIALOGĪ XLII. PER HADRIĀNUM Barlandum, ad prōfligandam ē scholīs barbariem ūtilissimī.
Ad priōrem ēditiōnem accessērunt tredecim dialogī.
Eiusdem dialogī duo, post tredecim illōs iam recēns excūsī.
Item Augustīnī Reymāriī Mechlīniēnsis dialogus ūnus dē lūdō chartārum.
Barlandī opusculum dē īnsignibus oppidīs īnferiōris germāniae.
Colōniae, apud Euchārium Cervicornum Annō M.D.XXX.
CLĀRĪS ORTŌ NĀTĀLIBUS IUVENĪ Carolō dē Croij, Altimontēnsis & Afflīgīnēnsis monasteriōrum administrātōrī Hadriānus Barlandus salūtem dīcit plūrimam.
Quidem fuī semper in eā sententiā clārīs prōgnāte Carole, ut putārem nūllum genus hominum melius dē patriā, dē rep. mererī, quam quī optimīs pariter & mōribus & literīs iuventūtem ērudiunt, quō in studiō nunc mihi cōnsūmpta trānsāctaque est pars aetātis melior, & flōs ipse, neque tamen adhūc labōrem dētrectō, sī quā iuvāre possim, & aliquid opis adferre iam renāscentibus, & ērigentibus sēsē passim favōre superum bonīs literīs. Post ēruditum hominem Petrum Mosellānum, post Erasmum Rōterodāmum incomparābilī doctrīnā virum, nūper dialogōrum ceu sylvulam quandam in plūribus & maximīs docendī occupātiōnibus congesseram, vidēlicet ut tibi mē domī tuae quotīdiē docentem audiēntī, prīvātim colloquiī literāriī vīce forent, quod vīdissem tē hōc studiī genere peculiārius dēlectārī. Post eā vērō amīcīs quibusdam rogantibus, ut labōrem hunc vulgārem & scholīs ipsīs ac gymnasiīs, in quibus Rōmānae docentur literae, passus sum omnibus ex aequō commūnem fierī, iīsque potissimum quī gaudent eā reflōrēscere studia, quae plūrimum sint ad omnem doctrīnam hominibus collātūra prōfectum. Quāliacunque sunt igitur haec colloquia quae dictāvī, nōn scrīpsī, optō ut prōsint iuventūtī ēloquentiae studiīs īnsūdantī, tuō autem nōminī īnscrībantur. Spēs est enim ita vel maximē scholīs & pueritiae probātum īrī, sīquidem tū eā fronte hilārī accēperīs, quī ūnus inter nōbilēs adolēscentēs pūrgātiōrum literārum studiōsissimus, doctōrum hominum amantissimus es plānēque refers & mōribus, atque ingeniō nōbīs repraesentās fēlīcis memoriae frātrem tuum Guilielmum Croijum, cardinālem, quī iuvenis quō tempore & ipse ā mē docērētur, & posteā semper studiō ac favōre in studiōsōs & ērudītōs hominēs superābat vincēbatque senēs ac maiōrēs nātū omnēs, nusquam passūrus ēloquendī virtūtem iacēre, sī longior vīta contigisset: quī in eō affectus hōc grātior esse dēbet, quō pauciōrēs sunt eō prōvectī honōris ac dignitātis, quī ēloquentiae studia mīrentur. Caeterī enim ōdērunt literās, ōdērunt scholās, ōdērunt dēnique Mūsārum nōmen, suntque in eōs quī literās colunt, animō īnfestō ac prope hostīlī. Bene valē tibique līberālī lūsū animum remittentī, aut hīc noster, aut (quod mālim) Erasmī colloquiōrum libellus sit in manibus. Louāniī. M.D.XXIIII.