Latine Loquor - Liber Quīntus - Colloquium Septimum Decimum
Ā tūtōre monētur quīdam adulēscēns, ut in admonendō frātre nātū minōre sit dīligentior. Pergendum cōnstanter in admonendīs omnibus, praecipuē quī nōbīs coniūnctī sunt. Bonae indolis sīgnum quōdam in puerō. Exemplum fraternae admoītiōnis.
Persōnae:
Marcellus tūtor, Robertus.
Marcellus tūtor, Robertus.
Marcellus
Frāter tuus semper in scholā aut garrit, aut ineptit, aut aliquem incitat: ex quō fit, ut semper notandus sit, deinde vapulet.
Robertus
Quid vīs, faciam?
Marcellus
Cūr nōn saepe monēs?
Robertus
Numquam dēsistō monēre.
Marcellus
Perge, precor.
Robertus
Nihil est, quod mē precēris; numquam cessābō, dōnec, volente Deō, aliquā ex parte ēmendētur.
Marcellus
Sīc ūsurpābis Catōnis praeceptum: «Quandō monēs aliquem», nōstī cētera.
Robertus
Sed ōrō tē, mī Marcelle, ut quotiēs eum notāverīs, id mihi renūntiēs.
Marcellus
Numquam fīnis esset, adeō frequēns est nōmen eius in meīs commentāriolīs.
Robertus
Saltem fac mē semel certiōrem, cum prīmum commīserit, dē quō sit accūsandus: tum ego dīcam patrī, cuius verba magis timet, quam verbera.
Marcellus
Istud nōn est parvum bonae indolis argūmentum.
Robertus
Ita spērō quidem. Faciēs igitur, quod rogō?
Marcellus
Ego vērō, atque libenter.
Ēlocūtiō
- Incitāre ad garriendum aliquem ... equum incitāre.
- Pergendum est in admonendīs adulēscentibus.
- Ēmendārī.
- Nōmen tuum frequēns est in catalogō absentium.
- Urbs populīs frequēns ... frequēns est cum eō.
- Tū saepe committis, dē quō sīs accūsandus.
- Fac mē certiōrem, quandō ventūrus sīs ... certior factus sum frātrem tuum aliquid malī commīsisse. Māter certior facta est sorōrem meam valdē aegrōtāre ... dē neglegentiā frātris meī in studiīs. Spērō nōs certiōrēs factum īrī, quō in statū rēs vestrae sint.
- Magis timēmus verba, quam verbera.
- Est bonae indolis argūmentum ... est indole praeditus ... puer bonae indolis et bonā indole.
- Libenter faciam, quod rogāstī mē.