Latine Loquor - Liber Quīntus - Colloquium Sextum Decimum
Nicolāus nārrat Martīnō dē inopīnātō patris adventū, ob falsum dē morbō rūmōrem. Citō īrāsceris facile placātur: Īra puerōrum brevis. Exemplum paternae dīligentiae in līberōrum cūrā.
Persōnae:
Martīnus, Nicolāus.
Martīnus, Nicolāus.
Martīnus
Quā pecūniā ēmistī librum istum?
Nicolāus
Quā cēnsēs, nisi meā?
Martīnus
Mīror, unde habuerīs.
Nicolāus
Quid mīrāris? An tibi dēbeō reddere ratiōnem?
Martīnus
Egone exigō?
Nicolāus
Vidēris exigere.
Martīnus
Nōn exigō, inquam, sed sīc solēmus inter nōs familiāriter et līberē fābulārī, ut latīnē semper condiscāmus aliquid.
Nicolāus
Ea rēs, fateor, plūrimum cōnfert nōbīs ad adipīscendam latīnē loquendī facultātem. Sed nēmō est tam lēnis, quīn interdum subirāscātur.
Martīnus
Est ut dīcis: sed est brevis puerōrum īra.
Nicolāus
Quod autem dē pecūniā rogābās, eam ā patre accēperam.
Martīnus
Quandō vēnit?
Nicolāus
Abhinc octō diēs.
Martīnus
Mīror, quod eum nōn vīderim.
Nicolāus
Nōn est quod mīrēris.
Martīnus
Quid ita?
Nicolāus
Quia vix sesquihōram hīc morātus est. Cum enim dē vehiculō dēscendisset, mēque paucīs esset allocūtus: Ascendāmus, inquit, in tuum cubiculum, ut tēcum līberius colloquar.
Martīnus
Sed antequam narrēs cētera, cupiō scīre, quid sibi velit adventus eius tam inopīnātus.
Nicolāus
Falsō quōdam rūmōre, ut fit, audīvit mē aegrōtum esse.
Martīnus
Quid ille, cum praeter spem tē valentem invēnit?
Nicolāus
Mīrificē affectus est gaudiō.
Martīnus
Quis dubitet?
Nicolāus
Praetereā Deō optimō māximō plūrimās ēgit grātiās.
Martīnus
Libenter haec audiō: perge quaesō.
Nicolāus
Tunc mē dē valētūdine percontātur: ūnā precāmur, nōn sine grātiārum āctiōne: tandem quaerit, ecquid mihi opus sit. Opus, inquam, pater. Quā, inquit, rē egēs? Librō, inquam, quattuor nummōrum. Tunc illicō prōmit ex marsūpiō decem nummōs: eōs mihi in manum dat, et valē dictō, statim abiit.
Martīnus
Cūr tibi plūs dedit, quam petīverās?
Nicolāus
Istud ineptē quaeris. Scīlicet ita laetus erat, quia mē, praeter spem, bene sānum offenderat. Quod sī vel quīndecim nummōs petīvissem, facile dedisset mihi.
Martīnus
Ō quantum dēbēs illī summō Patrī, quī tibi adeō bonum patrem dederit!
Nicolāus
Nē cōgitārī quidem potest, quantum dēbeam. Sed quid cessāmus auditum īre praelēctiōnem?
Martīnus
Iam īnstat hōra tertia.
Nicolāus
Parāta sunt mihi omnia.
Martīnus
Mihi quoque.
Nicolāus
Eāmus ergō in audītōrium.
Ēlocūtiō
- Vītae cursum cōnficere.
- Iactārī fluctibus ... hōc vulgī sermōne iactātur.
- Prōflīgāre bellum.
- Quid-nī?
- Diēs noctēsque dē Dominō Chrīstō cōgitāvī.
- Cōnficī maerōre ... cūrīs, dolōre, seniō, senectūte.
- Litterae, quās nūdius tertius ad mē dedistī, interceptae sunt.
- Cōnfīdō mātrem tuam salvam esse.
- Semper Deō cōnfīsus sum et deinceps quoque cōnfīdam eī.
- Dolōrem alicuius allevāre ... animum alicuius ā maerōre allevāre.
- Lamentārī fortūnam adversam.
- Macerāre aliquem fame.
- Spērāre dē aliquō aliquid.
- Iactāre sē dē aliquā rē ... in aliquā rē, aliquid.
- Intellegō ex litterīs patris mātrī bene esse ... mātrem adhūc valēre.
- Omnēs vērī Chrīstiānī spem omnem in Deō collocāre dēbent ... spem in Deō habēre.
- Implōrāre aliquem ... auxilium ab aliquō et alicuius ... veniam dēlictī.
- Ō rem audītū iūcundam.
- Hōc est in ōre omnium.
- Quodnam tibi est domicilium? Domus paterna.
- Cōnfugere ad prīncipem tamquam asylum ... ad vōta et precēs cōnfugere.
- Cōnfugere ad opem alicuius.
- Mercātūrās obīre ... mortem ... mūnus.
- Homō levis ... nūllīus pretiī, naucī, nihilī.
- Profugus patriā ... servus ā dominō profugus.
- Extollere aliquem laudibus ad caelum.
- Fundere precēs ex īmō pectore ... dare salūtem suam Deō, vōtīs et precibus.
- Et hunc librum pecūniā meā ēmī.
- Exigere ratiōnem.
- Dēscendere dē vehiculō ... in exilium ... cōnscendere equum.
- Nēmō hominum est tam lēnis, quīn interdum subirāscātur.
- Subirāscor tibi ... admodum prōclīvis est in īram ... valdē irrītābilis est ... īrācundus est ... facile īrāscitur ... citō īrāscēns, facile placātur.
- Mīror, quod nōn vīdistī cuppedināriumum, cum sesquihōram hīc morātus sit.
- Nihil audīveram neque dē tuō, neque dē patris tuī adventū inopīnātō.
- Parentēs meōs praeter spem, īnspērātō, invēnī valentēs.
- Frāter valet, bene habet, ūtitur prōsperā valētūdine.
- Afficiī gaudiō ... dolōre ... dēsīderiō ... morbō.
- Prōmere pecūniam ex marsūpiō.
- Prōmere vīnum ... aliquid ex, vel, dē locō aliquō. Pōculum vīnī bibere.
- Dīcere trīste valē.
- Faciat Deus Optimus Māximus, ut tē bene sānum et incolumem offendam.