Latine Loquor - Liber Quārtus - Colloquium Trīcēsimum Quīntum
Onofrius vestificem adītūrus.
Persōnae:
Onofrius, Praeceptor.
Onofrius, Praeceptor.
Onofrius
Licetne exīre?
Praeceptor
Quō?
Onofrius
Ad vestificem.
Praeceptor
Quid eō?
Onofrius
Ut mihi tūnicam faciendam mētiātur.
Praeceptor
Quae tibi est māteria.
Onofrius
Niger pannus.
Praeceptor
Ubi est?
Onofrius
In arcā meā.
Praeceptor
Vestifex autem quis tibi est?
Onofrius
Petrus Silvius.
Praeceptor
Estne perītus artifex?
Onofrius
Sīc audīvī: et est nōtus patrī meō, quī iussit, ut illum adīrem.
Praeceptor
Ubi habitat?
Onofrius
In vīcō Xenodochī.
Praeceptor
Nōn nimis longē est, cavē discurrās.
Onofrius
Cavēbō.
Praeceptor
Facile ā mē veniam impetrant, quī numquam fallunt.
Onofrius
Āvertat Deus, ut umquam fallam.
Ēlocūtiō
- Vestifex mēnsus est mihi tūnicam faciendam.
- Mētīrī māgnitūdinem alicuius reī.
- Inīre mēnsūram reī ... agere mēnsūram alicuius reī.
- Mētīrī frūmentum, oculō aliquid, pedibus aliquid, pede suō sē.
- Quae tibi est māteria vestīmentī?
- Quis tibi vestifex est?
- Artifex perītus ... perītus linguae graecae.
- Pater iussit mē adīre sartōrem in vīcō Xenodochī habitantem.
- Pater iussit mē scrībere.
- Cavē, discurrās ... cavē, dīcās, id est, nē dīcās.
- Āvertere hostem ab aliquō.
- Āvertere culpam in alium.