Latine Loquor - Liber Quārtus - Colloquium Vīcēsimum Septimum
Fīlius suam patrī in scrībendō nāvātūrus operam ā praeceptōre petit veniam, et iubētur posterō diē afferre testimōnium.
Persōnae:
Lambertus, Praeceptor.
Lambertus, Praeceptor.
Lambertus
Licetne abesse hōrā secundā?
Praeceptor
Quid habēs negōtiī?
Lambertus
Pater eget operā meā.
Praeceptor
Quā in rē?
Lambertus
Ut eī aliquid scrībam.
Praeceptor
Sed interim nōn reddēs, quae praescrīpta sunt vōbīs?
Lambertus
Iam ēdidicī.
Praeceptor
Factum bene.
Lambertus
Placetne tibi audīre mē?
Praeceptor
Crās audiam, cum licēbit per ōtium.
Lambertus
Permittisne igitur, ut absim, praeceptor?
Praeceptor
Age permittō: sed ita, ut crāstinō diē scrīptum afferās testimōnium.
Lambertus
Ego semper tibi afferō aut ā patre scrīptum, aut ā nostrō famulō, patris nōmine.
Praeceptor
Rēctē facit pater. Sunt enim multī, quī mē pāscunt mendāciīs. Nunc abī, et patrī dīc salūtem verbīs meīs.
Lambertus
Faciam, praeceptor.
Ēlocūtiō
- Nūllus discipulus āfuit hōrā secundā.
- Quid habuistī negōtiī?
- Pater ēguit operā meā in cūrandīs negōtiīs domesticīs.
- Quā in rē pater ūsus est operā tuā?
- Reddite, quae praescrīpta sunt.
- Praeceptor, placetne tibi audīre mē?
- Permīsit mihi praeceptor abesse, ut abessem.
- Crāstinō diē, aut ā patre, aut ā famulō nōmine patris scrīptum afferam testimōnium.
- Pāscere aliquem mendāciīs ... circumvenīre aliquem mendāciīs.
- Dīc cōnsulī salūtem verbīs meīs, ex mē.
- Meō nōmine cōnsulem salūtātō; iubēbis cōnsulem meō nōmine salvēre.
- Annūntiā cōnsulī ex mē salūtem; meā vice salūtā.