Latine Loquor - Liber Quārtus - Colloquium Duodēvīcēsimum

Duo aut trēs ex domesticīs discipulīs praeceptōrem māne salūtātum veniunt, ut sciat, an omnēs surrēxerint. Admonitiō praeceptōris. Exemplum dīligentiae observātū dignum.

Persōnae:
Frānciscus ūnus ē discipulīs, Praeceptor.
Frānciscus
Salvē, praeceptor.
Praeceptor
Salūs per Iēsum Chrīstum. An surrēxērunt omnēs?
Frānciscus
Omnēs, praeter parvulōs.
Praeceptor
Num aliquis aegrōtat?
Frānciscus
Nēmō, beneficiō Deī.
Praeceptor
Quid agitur?
Frānciscus
Aliī sē induunt: aliī iam student nāviter.
Praeceptor
Adestne vōbīs hypodidascalus?
Frānciscus
Iam dūdum.
Praeceptor
Īte igitur precātum: vōsque dīligenter commendāte Dominō Deō per Iēsum Chrīstum dēprecātōrem nostrum: deinde pergite in studiīs vestrīs usque ad hōram ientāculī.
Frānciscus
Ita solēmus, praeceptor.
Praeceptor
Crēdō equidem: sed quia ferē somniculōsī estis ac neglegentēs, idcircō ego vōs admoneō saepius.
Frānciscus
Grātiam habēmus, praeceptor hūmānissimē. Aliquidne vīs praetereā?
Praeceptor
Dīc famulō, ut mihi togam afferat.

Ēlocūtiō