Latine Loquor - Liber Tertius - Colloquium Quadrāgēsimum Sextum
Lūcās Lambertō dē patris adventū grātulātur. Temporis habenda est ratiō.
Persōnae:
Lūcās, Lambertus.
Lūcās, Lambertus.
Lūcās
Quid ita laetus es?
Lambertus
Quia vēnit pater.
Lūcās
Ain' tū? unde venit?
Lambertus
Lutētiā.
Lūcās
Quandō advēnit?
Lambertus
Modo.
Lūcās
Iamne salūtāstī?
Lambertus
Salūtāvī, cum ex vehiculō dēscenderet.
Lūcās
Quid amplius illī fēcistī?
Lambertus
Calceāmenta dētrāxī.
Lūcās
Mīror tē nōn mānsisse domī, propter eius adventum.
Lambertus
Nec ille permīsisset, nec ego vellem, praesertim nunc, cum audienda est praelēctiō.
Lūcās
Bene tibi cōnsulis, quī temporis ratiōnem habeās. Sed quid pater? valetne?
Lambertus
Rēctē, Deī beneficiō.
Lūcās
Equidem gaudeō plūrimum tuā et eius causā, quod salvus peregre redierit.
Lambertus
Facis, ut amīcum decet: sed crās plūribus verbīs colloquēmur. Vidē praeceptōrem, quī iam ingreditur auditōrium.
Lūcās
Eāmus audītum praelēctiōnem.
Ēlocūtiō
- Est alacer atque laetus.
- Est hilārī animō; est bonō animō.
- Exultāre gaudiō, laetītiā; efferrī laetītiā; gestīre laetītiā.
- Quid est, quō minus laetus sīs?
- Pater vēnit Lutētiā.
- Iamne salūtāstī patrem?
- Dēscendere ex vehiculō ... equō. Rediit pedēs, viā ferreā, birotā vēlōcissimā, automātāriā, autocīnētō, aerōnāvī.
- Dētrahere calceāmenta.
- Mīror tē nōn mānsisse domī ... quod nōn mānsistī.
- Permīsit mihi pater manēre domī.
- Permittere alicui omnia.
- Permittere sē alicui ... fideī alicuius.
- Cōnsulere alicui ... cōnsulere aliquem.
- Habēre ratiōnem temporis ... observāre tempus, servīre temporī.
- Gaudeō tuā et frātris tuī causā, quod pater tuus salvus et incolumis peregre redierit.
- Nōn decet Chrīstiānum gaudēre aliōrum malīs.
- Crās plūribus verbīs colloquēmur.
- Ingredī hypocaustum ... mūsēum ... auditōrium.