Latine Loquor - Liber Tertius - Colloquium Quadrāgēsimum Secundum
Dē frīgoris acerbitāte et hypocaustī incommōdō.
Persōnae:
Fabiānus, Fortūnātus.
Fabiānus, Fortūnātus.
Fabiānus
Quō nunc īs?
Fortūnātus
In hypocaustum.
Fabiānus
Quid eō?
Fortūnātus
Hoccine rogandum est? nōnne frīgus sentīs?
Fabiānus
Quōtusquisque nunc nōn sentit, cum adeō sit acerbum? sed ego mālim mē in culīnā calefacere.
Fortūnātus
Atquī praeceptor vetuit.
Fabiānus
Nōn ignōrō: sed rogābō veniam.
Fortūnātus
Cūr nōn vīs in hypocaustō calefierī?
Fabiānus
Vapōrēs tentant mihi caput, quod alioquī īnfīrmum satis habeō: unde fit, ut facile ex capite labōrem.
Fortūnātus
Ego quoque sīc aliquandō fuī: sed paulātim assuēfēcī mē ad ferenda hypocaustī incommoda.
Fabiānus
Et ego, ut spērō, mē assuēfaciam: vērum praestat id fierī hōrīs postmerīdiānīs, ubi tantus ille aestus dēferbuerit.
Fortūnātus
Sed nunc tempus nōn est hīc philosophandī diūtius, iam mihi dentēs frīgore crepitant.
Ēlocūtiō
- Frīgeō, frīgore premor.
- Frīgus acerbum ... vehemēns, horridum.
- Frīgus tolerābile, temperātum.
- Praeceptor vetuit nōs calefacere nōs in culīnā.
- Vetitī sumus calefacere nōs in culīnā.
- Vapōrēs tentant mihi caput.
- Habeō caput īnfīrmum.
- Assuēfēcī mē ad ferenda hypocaustī incommoda.
- Assuēfacere sē alicui reī, vel, ad aliquam rem.
- Aestus dēferbuit.
- Dēferbuit adulēscentia.
- Īra dēfervēscit.
- Dentēs mihi frīgore crepitant.