Latine Loquor - Liber Tertius - Colloquium Vīcēsimum Prīmum
Amīcus amīcō pecūniam ultrō offert. Beneficium voluntārium. Hūmāna beneficia dīligentius quam dīvīna expendimus. Exemplum līberālitātis rārissimum.
Persōnae:
Claudius, Clēmēns.
Claudius, Clēmēns.
Claudius
Hodiē pecūniam ā patre accēpī: sī tibi forte opus.
Clēmēns
Nihil nunc opus est mihi: tamen grātiam habeō maximam, quod tuā līberālitāte ultrō mihi offers beneficium: quōtus enim quisque id faciat.
Claudius
Crēdō esse paucissimōs: tū mē tamen nōn semel beneficiīs prōvocāstī.
Clēmēns
Adeō parva illa fuērunt, ut nōn essent commemorātiōne digna.
Claudius
Nōn est parvum beneficium, quod ab optimā voluntāte profectum sit.
Clēmēns
Utinam Deī ergā nōs beneficia tam expenderēmus, quam solēmus hominum!
Claudius
Faciat ille, ut in eā cōgitātiōne nōs exerceāmus et saepius et dīligentius.
Clēmēns
Illud profectō necesse est, sī volumus eius bēnignitātem saepius experīrī.
Ēlocūtiō
- Accipere pecūniam ab aliquō.
- Offerre alicui beneficium.
- Prōvocāre aliquem beneficiīs.
- Prōvocāre ad aliquem ... ad certāmen prōvocāre ... ad rēgem.
- Beneficium hōc ab optimā voluntāte profectum est.
- Proficīscī dē locō, ex locō.
- Utinam Deī ergā nōs beneficia tam expenderēmus, quam solēmus hominum.
- Expendere rem aliquam.
- Expendere pecūniam.
- Cōdex acceptī et expēnsī.
- Expendere aliquid sēcum.
- Exercēre sē aliquā rē ... in aliquā rē.
- Experīrī aliquid dē aliquō ... rē ipsā ... extrēma.