Latine Loquor - Liber Tertius - Colloquium Ūndēvīcēsimum
Dē acceptā pecūniā et mūtuō facile datā. Amīcus vērus. Exemplum animī ad bene merendum prōmptissimī.
Persōnae:
Ambrōsius, Antōnius.
Ambrōsius, Antōnius.
Ambrōsius
Venitne pater ad mercātum hodiernum?
Antōnius
Hodiē māne convēnit mē, cum ē lectō surgerem.
Ambrōsius
Nihil ab eō petīstī?
Antōnius
Immō, pecūniam.
Ambrōsius
Et numerāvit?
Antōnius
In praesentiā.
Ambrōsius
Quantum, obsecro?
Antōnius
Vīgintī nummōs.
Ambrōsius
Hem! vīgintī? quī fit, ut audeat tibi tantum pecūniae committere?
Antōnius
Quia nōvit mē dispēnsātōrem frūgī. Sīquidem semper illī reddō ratiōnem usque ad teruncium.
Ambrōsius
Sed aegrē fortasse impetrāstī?
Antōnius
Immō facillimē, atque adeō cum grātiā.
Ambrōsius
Ō mītem parentem!
Antōnius
Certē mītissimum.
Ambrōsius
Sed, ut ad rem, quid faciēs istā pecūniā?
Antōnius
Emam librōs et alia mihi necessāria.
Ambrōsius
Potesne mihi aliquid mūtuō dare?
Antōnius
Possum, sī modo egēs.
Ambrōsius
Nisi egerem, nōn peterem.
Antōnius
Quantum vīs ā mē accipere?
Ambrōsius
Quīnque nummōs.
Antōnius
Accipe.
Ambrōsius
Ō vērē amīcum animum!
Antōnius
Amīcus vērus nōn est, nisi amīcum iuvat in tempore: sī tamen habet unde iuvet.
Ambrōsius
Amīcus certus, ut est in prōverbiō, in rē incertā cernitur.
Antōnius
Quandō reddēs mūtuum?
Ambrōsius
Ubi prīmum pater in hanc urbem vēnerit.
Antōnius
Quandō ventūrum spērās?
Ambrōsius
In mercātū proximō, nempe ad octāvum diem Octōbris.
Ēlocūtiō
- Cum hodiē māne ē lectō surgerem, pater vēnit ad mercātum hodiernum.
- Convenīre aliquem.
- Ita inter nōs convēnit.
- Hōc tēcum mihi nōn convenit.
- Petere aliquid ab aliquō ... pecūniam, vestēs.
- Committere alicui multum pecūniae, concrēdere ...
- Pater nōvit mē dispēnsātōrem frūgī.
- Semper cognōvī tuum frātrem frūgī hominem.
- Reddere ratiōnem alicuius reī.
- Ratiō mihi reddenda est usque ad teruncium.
- Impetrāre aliquid aegrē ... facillimē.
- Quid faciēs nummō istō?
- Emam librōs et alia mihi necessāria.
- Dā frātrī meō aliquid pecūniae mūtuō.
- Eget Christophorus pecūniā.
- Quantum pecūniae vīs ā mē accipere?
- Iuvāre amīcum quendam in tempore.
- Adesse amīcō, cum rēs postulat, opus est, sī rērum ratiō pōscit, occāsiō requīrit, ubi ē rē amīcī est.
- Amīcus certus in rē incertā cernitur.
- Ubi prīmum pater in hanc urbem vēnerit, reddam Petrō mūtuum.
- Spērō patrem futūrīs nūndīnīs Francofurtēnsibus ventūrum.