Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Septimum
Geōrgius ab Henrīcō librum commodātō petit: nōn dat Henrīcus, quia iam alterī dederat. Idem māvult iniūriam patī, quam accūsāre condiscipulum ob prīvātam iniūriam. Ō cāritātem rārissimam! Cōnsilium bonum rēs est tūtissima.
Persōnae:
Geōrgius, Henrīcus.
Geōrgius, Henrīcus.
Geōrgius
Commodā mihi Vergīlium tuum in duōs diēs, sī nūllō incommodo tuō id fierī potest.
Henrīcus
Profectō nōn possum.
Geōrgius
Cūr nōn?
Henrīcus
Cum Gerārdus hīs diēbus ā mē commodātō accēpisset, pignorī opposuit.
Geōrgius
Ain tū, pignorī?
Henrīcus
Sīc est, ut dīcō.
Geōrgius
Quantī oppignērāvit?
Henrīcus
Tribus, ut ait, nummīs.
Geōrgius
Ō hominem ingrātum!
Henrīcus
Tantumne ingrātum?
Geōrgius
Immō vērō et ingrātum et malum. Sed numquid ille rem tuam oppignērāre potuit, tē īncōnsultō?
Henrīcus
Potuit, ut factum vidēs.
Geōrgius
Nōn tamen dēbuit.
Henrīcus
Rem acū tetigistī; sed quid facerem?
Geōrgius
Rogās? Dēfer eum ad praeceptōrem.
Henrīcus
Malō istam patī iniūriam, quam committere, ut miser vapulet.
Geōrgius
Bene facis, dummodo tuum reddat.
Henrīcus
Reddet, spērō.
Geōrgius
Unde reddere?
Henrīcus
Ait sē brevī acceptūrum ā patre pecūniam.
Geōrgius
Quid sī tē fallit?
Henrīcus
Fierī potest: sed tamen aliquot diēs exspectābō, quid futūrum sit; deinde cōnsilium capiam.
Geōrgius
Cōnsiliō rēctō nihil est tūtius.
Henrīcus
Meministī probē; sīc enim praeceptor dictāvit nōbīs. Sed numquid vīs aliud?
Geōrgius
Ut bene tibi sit.
Henrīcus
Et tibi optimē.
Ēlocūtiō
- Commodāre alicuī aliquid.
- Commodā mihi Horātium tuum in hōram ... in diēs trēs aut quattuor.
- Sine incommodo meō fierī nōn potest.
- Accipere commodātō.
- Hanc pecūniam accēpit mūtuō ... mūtuātus est hanc pecūniam.
- Rogāre, petere, accipere alicunde commodātō.
- Dare mūtuō alicuī aliquid.
- Accipere aliquid ab aliquō.
- Oppōnere aliquid pignorī.
- Oppōnere sē alicuī.
- Oppignērāre alicuī aliquid.
- Omnia sua vāsa argentea dedit pignorī.
- Quō pignore vīs certāre?
- Quid vīs in spōnsiōnem dēpōnere? Quantī vīs contendere? pignore trium nummōrum.
- Homō ingrātus.
- Ingrātum sī dīxeris, omnia dīxeris.
- Mē īncōnsultō fēcit ... mātre īncōnsultā fēcit et patre īnsciō.
- Rem acū tetigistī.
- Tangere manū.
- Tangere aliquid leviter ... hoc mē tangit.
- Dēferre aliquem ... dēferre rēgnum alicuī ... dēferre ad senātum.
- Dēferre mūnus alicuī ... dēferre prīmās alicuī.
- Patī iniūriam ... dolōrem, famem, sitim, frīgus.
- Patī aequō animō ... inīquō animō.
- Parum aberat, quīn ego miser vapulārem.
- Nihil propius fuit, quam ut verberārer.
- Citrā contrōversiam argentum reddidit.
- Pecūniam sine līte reddidit.
- Redde quod dēbēs ... reddere suum cuique.
- Spērō mē brevī acceptūrum ā patre pecūniam.
- Fallere aliquem ... fallere fidem ... fallere spem alicuius.
- Fallī opīniōne ... spēs mē fefellit ... nisi mē fallit animus.
- Trēs integrōs exspectāvī diēs.
- Quid tandem futūrum sit, nesciō.
- Capere cōnsilium ... capere cibum ... capere animum ... capere locum.
- Tūtus ā calōre ... ad omnēs ictūs tūtus.
- Sit tibi bene ... sit tibi optimē.