Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Duodētrīcēsimum
Omnis victōria, nisi ad Deī glōriam referātur, mera est vānitās: Victōriā modestī adulēscentēs rēctē ūtuntur: stultī contrā faciunt. Cūriōsitās. Discipulīs tria potissimum cūranda. Sine Deō nihil fit bonī. Spīritus dīvīnus in nōbīs operātur. Omne bonum ā Deō esse cōnfitendum est. Deus auctor fideī, īdem et persevērantiae. Spēs bona. Adulēscentium ingenuōrum cōnsēnsiō in bonum.
Persōnae:
Iacōbus, Leō.
Iacōbus, Leō.
Iacōbus
Valdē mīror, cūr hodiē māne nōn affuerīs.
Leō
Quid mīrāris tantopere? Nihil hīc est novī: multī absunt cotīdiē, immō ferē hōrīs singulīs.
Iacōbus
Atquī victōria tibi erat in manibus.
Leō
Quid ego cūrō? eiusmodī victōria, ut bene dīcēbat quīdam, nihil aliud est quam brevis glōria.
Iacōbus
Sed interim modestī adulēscentēs hinc ad studia magis incenduntur, nec tamen inānī glōriā tumēscunt: sed ad honōrem Deī referunt, quidquid inde laudis accesserit.
Leō
Istud certē rārō contingit. Plūrēs enim sunt, quī victōriīs abūtantur ad prīvātam glōriam, quam quī dīvīnī honōris ratiōnem habeant.
Iacōbus
Verīsimile dīcis.
Leō
Immō vērissimum.
Iacōbus
Sed velim mihi dīcās, cūr affuerīs.
Leō
Scrīpsī ad patrem litterās.
Iacōbus
Cuius nōmine?
Leō
Mātris.
Iacōbus
Dictāvitne tibi ipsa?
Leō
Quid scrīpsissem, nisi dictāsset?
Iacōbus
Quid continēbant litterae?
Leō
Longum esset tibi narrāre.
Iacōbus
Saltem dīc eārum argūmentum.
Leō
Varium erat et multiplex, et quid tua, quaesō, scīre refert?
Iacōbus
Nihil.
Leō
Cūr ergō tam avidē quaeris?
Iacōbus
Animī causā, ut ferē cūriōsī sumus novī aliquid audiendī.
Leō
Ō quam garris: omitte mē.
Iacōbus
Auscultā paucīs.
Leō
Age auscultō, loquere quid velīs.
Iacōbus
Scīre cupiō, ubi sit pater tuus.
Leō
Quasi vērō nesciās.
Iacōbus
Unde scīrem?
Leō
Cum tibi sit nōtissimus, et cum sīmus vīcīnī, nōn putāvī tē ignōrāre.
Iacōbus
Dīc tandem, quaesō.
Leō
Est Līpsiae.
Iacōbus
Quandō est profectus?
Leō
Abhīnc diēs quattuor.
Iacōbus
Quid illīc agit?
Leō
Negōtiātur.
Iacōbus
Quandō reditūrus est?
Leō
Fīnītō mercātū.
Iacōbus
Ad quod tempus fīniētur?
Leō
Rogā mercātōrēs, nōn est meum cūrāre tālia.
Iacōbus
Quid igitur cūrās?
Leō
Ut Deum timeam, parentibus oboediam, bonās artēs cum pietāte discam.
Iacōbus
Nē tū magnificē loqueris: Sed dīc mihi sēriō, potesne rēs tantās efficere?
Leō
Egone istud mihi assūmō? Quīn potius fateor, nē incipere quidem penēs mē esse.
Iacōbus
Quid ergō dē tē fiet?
Leō
Deus ipse Spīritū suō in mē operābitur.
Iacōbus
Optimē sentis: nihil ex tē praetereā requīrēbam.
Leō
Beneficiō Deī, cui acceptum referō, quidquid inest in mē bonī.
Iacōbus
Istud rēctē et laudō equidem: nē tibi videar nihil aliud quam garrīre.
Leō
Cum illud dīcerem, iocābar sānē.
Iacōbus
Ego sīc accēpī, sed tū, ut coepistī, perge dīscere, et sapere.
Leō
Quī mihi dedit fidem, īdem, ut spērō, persevērantiam dabit.
Iacōbus
Bene spērās: et ego īdem spērō tēcum. Itaque pergāmus vīvere nōs coniūnctissimē, ut adhūc fēcimus.
Leō
Per mē quidem nōn stābit, nisi ope dīvīnā prōrsus erō dēstitūtus.
Iacōbus
Avertat ipse Deus! sed audīn' tū horologium? in ipsō tempore sermōnem fīnīvimus.
Ēlocūtiō
- Mīrārī aliquem.
- Mīrum est quod.
- Mīror neglegentiam tuam.
- Nihil novī narrās.
- Nihil nōn novum ... ūniversa nova.
- Singulīs diēbus discipulī quīdam absunt.
- Victōria fuit Philippō in manibus.
- Victōria est brevis glōria.
- Incendī ad studia.
- Tumēscere rē aliquā.
- Animus turgēscit et tumet.
- Referre aliquid ad honōrem Deī.
- Referre aliquid ad aliquem.
- Referre in ratiōnēs.
- Referre in librum, in cōdicem.
- Referre alicuī ...; referre ad senātum.
- Nōndum rettulī exercitium extemporāle in librum argūmentōrum.
- Redigere in mundum.
- Referre ex litterīs alicuius.
- Multum laudis inde accessit ipsī.
- Hoc rārō continget.
- Abūtī victōriā.
- Habēre ratiōnem alicuius reī.
- Dīcere vērum; dīcere id quod est, dīcere ita ut rēs est, dīcere rem ipsam.
- Sum vērus? dīxin' tibi vērum?
- Verīsimile, simile vērī et vērō, crēdibile, vēritātī cōnsentāneum, probābile.
- Velim, dīcās mihi id, hoc est, ut dīcās.
- Subscrībere nōmen epistulae.
- Scrībere litterās ad aliquem nōmine alicuius.
- Māter dictāvit mihi litterās, ad calamum.
- Ego scrīpsī calamō festīnante, raptim, properante manū.
- Longum est tibi narrāre quid continuerint litterae, ideōque dīcam tantum illārum argūmentum.
- Argūmentum epistulae erat varium et multiplex.
- Quod tua nihil refert, percontārī dēsinās.
- Mea et omnium discipulōrum refert.
- Animī causā tam avidē rogābam.
- Cūriōsus est aliquid novī audiendī.
- Nihil aliud agis, quam garris.
- Omittere aliquem ... facere aliquem missum.
- Auscultāre alicuī ... auscultāre patrī, est parēre; auscultāre patrem = audīre.
- Auscultāre ab ōstiō, ad forēs.
- Loquere quid velīs.
- Loquī apertē, clārē, dīlūcidē.
- Loquere dīstīnctē, articulātē.
- Loquendum est clārā et dīstīnctā vōce.
- Scīre cupiō, ubi sit pater tuus.
- Quasi vērō nesciās.
- Mīror tē hoc nescīre, cum tibi sit nōtissimus.
- Ignōrō, nesciō, incertus sum, fugit mē, latet mē, praeterit mē, nōn satis mihi liquet, ubi sit pater tuus.
- Nōn putāvī tē ignōrāre hoc.
- Pater proficīscētur Lugdūnum, Londinium, in Angliam, Venetiās, Lutētiam Parīsiōrum, Francofurtum.
- Opificēs fīnītō mercātū Francofurténsī negōtiābuntur Heidelbergae.
- Nōn est meum cūrāre tālia.
- Quandō aurīfex reditūrus est?
- Timēre Deum.
- Oboedīre parentibus.
- Dīscere bonās artēs.
- Loquī magnificē.
- Assūmere sibi aliquid.
- Assūmere aliquem ... assūmere aliquem in cōnsilium.
- Deus dat velle et perficere.
- Nōn est penēs hominēs incipere aliquid bonī.
- Deus operātur in hominibus Spīritū suō.
- Sentīre optimē dē rē aliquā.
- Malē dē aliquō sentīre.
- Sentīre honestē, praeclārē dē aliquō.
- Referre alicuī aliquid acceptum.
- Quidquid in mē bonī est, Deus operātus est.
- Vidēris mihi garrīre, barbarē.
- Tuus condiscipulus vidēbātur sibi esse valdē doctus.
- Iocābar, cum ista dīcerem.
- Pergere cōniungitur quandōque cum īnfīnītīvō, ut pergere dīscere, pergere vīvere.
- Dare fidem alicuī.
- Vīvere coniūnctissimē.
- Nōn stat per mē.
- Ā nōbīs stat.
- Dēstitūtus nummīs.
- Deus avertat.
- Fīnīre rem aliquam.
- Audīn' horologium?
- In tempore fīnīre rem.