Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Vīcēsimum Septimum

Praemiī parvitās contemnitur ā sordidō. Praemium nōn lucrī, sed honōris causā dātur.

Persōnae:
Henrīcus, Iōsēphus.
Henrīcus
Quī sunt victōrēs hāc hebdomadā?
Iōsēphus
Ubi erās, cum ratiōnēs redderentur?
Henrīcus
Arcessītus ā patre fueram: sed quī sunt victōrēs? dīc sodēs.
Iōsēphus
Geōrgius et ego.
Henrīcus
Iamne habuistis praemium?
Iōsēphus
Habuimus.
Henrīcus
Quodnam?
Iōsēphus
Duodēnās iuglandēs.
Henrīcus
Huī? quāle praemium!
Iōsēphus
Ehō inepte, aestimās ergō praemium ex reī pretiō?
Henrīcus
Hīc nihil aliud videō aestimandum.
Iōsēphus
Sordidus es: quī lucrō sīc inhiās. Nōn meministī verbōrum praeceptōris?
Henrīcus
Quōrum?
Iōsēphus
Nōn lucrī, sed honōris causā dātur praemium.
Henrīcus
Nunc reminīscor, quasi per nebulam; posthāc erō dīligentior.
Iōsēphus
Sīc tandem sapiēs.

Ēlocūtiō