Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Vīcēsimum Quārtum

Persōnae:
Erasmus, Ferdinandus.

Erasmus

Quō properās?

Ferdinandus

Eō cēnātum: quid tū?

Erasmus

Iam cēnāvī.

Ferdinandus

Quotā hōrā?

Erasmus

Septimā, ut ferē solēmus.

Ferdinandus

Quid nunc agēs?

Erasmus

Repetam aliquid eōrum, quae reddere dēbēmus crāstinō diē.

Ferdinandus

Ego didicī ex paedagōgō meō nōn esse tam citō ā cibō studendum.

Erasmus

Istud ego quoque didicī, sed nōlō nunc ēdīscere.

Ferdinandus

Quid ergō faciēs?

Erasmus

Ego quasi animī causā, praelēctiōnem particulātim aliquotiēs legam et relegam.

Ferdinandus

Quid tum?

Erasmus

Ita paulātim fiet, ut sine cūrā, sine taediō, sine molestiā bonam partem praelēctiōnis ēdīscam.

Ferdinandus

Ista nōn satis intellegō, et certē vidēris mihi suprā aetātem sapere.

Erasmus

Nōn est rēs adeō difficilis, quīn tē docēre possem, nisi ad cēnam properārēs.

Ferdinandus

Dē cēnā in tempore admonēs: ego igitur eius causā mē domum recipiō. Valē.

Erasmus

Dūcat tē Deus et redūcat.

Ēlocūtiō

Īre cēnātum.
Nōs solēmus cēnāre, tempore aestīvō hōrā sextā vespertīnā, et tempore hībernō hōrā septimā.
Repetere praelēctiōnem reddendam diē Veneris.
Quam crāstinō diē habēmus scholam iniūnctam?
Quae praelēctiō nōbīs erit reddenda? Dē rē grammaticā ... Dē syntaxī.
Ā cibō nōn statim studendum ... nōn statim inhaerendum, invīgilandum chartīs, dīscendum, incumbendum litterīs.
Ēdīscere, mandāre memoriae.
Praelēctiōnem legere et relegere.
Animī causā.
Ēdidicī iam bonam partem praelēctiōnis meae.
Sine cūrā, sine molestiā.
Nōn satis intellegō, quid velīs.
Tē plūs intellegere et sapere, quam mē arbitror.
Nōn satis intellēxī sententiam tuam.
Sapere suprā aetātem.
Rēs difficilis ... ; difficilior, difficillima.
Hanc rem facile tē docēbō.
Properāre ad locum aliquem.
Properat hoc facere.
Admonēre aliquem aliquid, dē aliquā rē.
Alicuius reī admonēre aliquem.
Recipere sē domum.
Deus tē dūcat et redūcat.

⟵ Previous Next ⟶