Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Vīcēsimum Secundum
Doctrīna puerīs maximē necessāria. Dē fugiendā vidēlicet prāvōrum cōnsuētūdine, et maximē impōstōrum. Exemplum amīcī fidī in dandō cōnsiliō.
Persōnae:
Carolus, Dēsidērius.
Carolus, Dēsidērius.
Carolus
Nōnne meministī praeceptōrem tam saepe monēre nōs dē fugiendīs sodālibus prāvīs?
Dēsidērius
Ego vērō probē meminī.
Carolus
Tamen alicubi satis neglegenter ūteris eius monitīs.
Dēsidērius
In quō videor tibi ea neglegere?
Carolus
Dīcam tibi, sī modo attentē audiās.
Dēsidērius
Dīc obsecro: audiam attentissimē.
Carolus
Numquam vīs cavēre ab illō impōstōre, corruptōre, homine fraudulentō?
Dēsidērius
Cūr caveam?
Carolus
Nē illīus contāgiōne dēprāvēris. Nostī enim eum esse pessimum.
Dēsidērius
Atquī nōn sponte sequor: ad mē accurrit undique.
Carolus
Nīmīrum quia nōvit tē habēre quod dēs, et dare libenter ac saepe.
Dēsidērius
Quid igitur mihi faciendum suādēs?
Carolus
Dīc semel et seriō et quasi animō īrātō: Quid vīs, amīce? Cūr mē ubīque sequeris? Omnēs clāmitant tē esse pessimum, et ideō sodālēs tuī esse nōlunt. Proinde ōmitte mē posthāc quaesō: nē, tuā causā, virgīs palam caedar.
Dēsidērius
Quid sī velit aliquid contrā respondēre?
Carolus
Abrumpe illī sermōnem, tēque recipe celeriter.
Dēsidērius
Agō tibi grātiās, quod mē tam fidēliter monueris.
Ēlocūtiō
- Fugere (cavēre) prāvōs sodālēs.
- Parentēs meī monuērunt mē dē fugiendīs fūribus.
- Monēre aliquem dē rē aliquā. Monēre, ut etc.
- Monēre aliquem litterīs.
- Ūnum illud tē adhūc monēbō.
- Ūtī rē aliquā neglegenter.
- Scit ūtī forō ... hoc est, nōvit sē accommodāre rēbus gerendīs.
- Ūtī teste aliquō.
- Vidēris mihi neglegere omnia pāstōrum monita, ut mihi vidētur.
- Vidēris mihi admodum errāre.
- Audīre attentē.
- Cavē posthāc, sī mē amās, umquam istud verbum ex tē audiam.
- Audiendum est mihi attentissimē.
- Cavēre sibi ab aliquō.
- Cavē illum. Cavē tibi ab illō. Cavē ab illō.
- Tibi ab illō cavendum est.
- Cavē ab impōstōribus ... ab homine fraudulentō.
- Cavē impōstōrēs.
- Dēprāvārī contāgiōne alicuius.
- Sequī aliquem ... patrem, mātrem, frātrem.
- Sequī aliquem sponte, lentē.
- Accurrere ad aliquem.
- Nōvit tē esse garrulum.
- Nōvī, sciō, nōn ignōrō, cōgnitum est mihi, nōn mē latet, nōn mē fugit, nōn mē praeterit, nōn mē īnsciō est, manifēstum est, explōrātum habeō.
- Nōrunt omnēs, nēmō ignōrat, nēminem latet tē habēre quod dēs.
- Certō sciō; est mihi explōrātum, compertum, tē dare libenter ac saepe.
- Quid professor suāsit studiōsīs theolōgiae agendum?
- Hic suāsit, ille dissuāsit, neuter persuāsit.
- Hoc mihi nōn persuādēbis, etsī tibi Cicerōniāna esset ēloquentia.
- Hoc tibi persuādeās velim. Hoc tibi persuāsum habeās.
- Suādēre alicuī aliquid.
- Suādēre pācem.
- Sequī aliquem ... ducem ... familiārēs.
- Dīxit seriō et animō īrātō Christophorum esse pessimum.
- Probī adulēscentēs malōrum sodālēs esse nōlunt.
- Ēligit aequālem prūdēns sibi quisque sodālem.
- Similis similī gaudet.
- Ōmittere aliquem.
- Tuā causā palam virgīs caesus sum.
- Volō puerum palam caesum, ut palam caedātur.
- Respondēre ad aliquid ... alicuī.
- Omnia respondet ... respondēre maledīctīs et ad maledīcta.
- Abrumpere alicuī sermōnem.
- Sermō abruptus ... locus abruptus.
- Recipere sē celeriter.
- Ūsū receptum est.
- In sē recipere ... recipere sē aliquō.
- Recipiō tē, i.e. iterum accipiō; recipiō tibi, h.e. prōmittō.
- Recipiō mē domum, i.e. cōnferō mē domum.
- Agere grātiās.
- Monēre aliquem fidēliter.
- Agō tibi grātiās, quod tam fidēliter monueris mē.