Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Secundum

Discipulus īnfēlīciōre ē ingeniō docētur, quibus adminiculīs ad ērūditiōnem fiat prōgressus. Virtūtis studium nōn parum ad ērūditiōnem adipīscendam cōnfert. Quī virtūtis ratiōnem habet, dōtibus animī augētur ā Deō.

Persōnae:
Beātus, Canūtus.
Beātus
Vīsne permanēre in istā ignōrantiā?
Canūtus
Avertat Deus.
Beātus
Quid igitur faciēs?
Canūtus
Dā mihi super hāc rē cōnsilium, quaesō.
Beātus
Imprīmis Deum saepissimē et ex animō precāre: deinde semper attentus estō: hoc est, dīligenter audītō, quidquid docētur, sīve praeceptor loquitur, sīve aliquid reddunt condiscipulī tuī: postrēmō cāritātem dīligenter cole.
Canūtus
Quibus modīs?
Beātus
Nēminem neque laedītō neque offendītō: nēminī invīdetō, nēminem odiō habētō: sed contrā, omnēs dīlige tamquam frātrēs, ac bene omnibus, quoad poteris, facitō.
Canūtus
Quid illa mihi cōnferent ad studiōrum prōfectum?
Beātus
Plūrimum.
Canūtus
Quōmodō?
Beātus
Sīc enim Deus tibi illūminābit ingenium: memoriam et cēterās animī dōtēs augēbit: dēnique studia tua ita prōmovēbit, ut maiōrēs in eā rē prōgressūs in diēs faciās.
Canūtus
Cōnsilium mihi sānē dās optimum. Utinam in Deī ipsius glōriam ūtī perpetuō valeam, tibīque aliquandō referre grātiam.
Beātus
Nōn optō, ut mihi aliquid grātiae eō mōre referās, nisi ut Deum saepenumerō laudēs, studiaque honesta semper prōsequāris, atque ita ad dīvīnārum litterārum cognitiōnem tandem perveniās.

Ēlocūtiō