Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Duodēvīcēsimum

Scrīptūrus quīdam dētractat praelēctiōnem repetere. Lūdō temporis quid dētrahendum, idque studiīs impendendum. Exemplum puerī lūsibus dēditī.

Persōnae:
Theodorīcus, Vincentius.
Theodorīcus
Vincentī.
Vincentius
Quid vīs?
Theodorīcus
Repetāmus ūnā praelēctiōnem.
Vincentius
Nōn est mihi ōtium.
Theodorīcus
Quid habēs negōtiī?
Vincentius
Volō scrībere.
Theodorīcus
Quid scrībere parās?
Vincentius
Dictāta praeceptōris.
Theodorīcus
Cūr herī nōn scrīpsistī?
Vincentius
Quō tempore scrīberem?
Theodorīcus
Cum lūdēbātur.
Vincentius
At ego nōlēbam āmittere lūdendī occāsiōnem.
Theodorīcus
Ah piger, nihil aliud quam lūsiōnēs meditāris. Nōnne diēbus Mercuriī et Saturnī ternae sunt hōrae līberae?
Vincentius
Līberae quidem sunt, sed ad lūsum dēstinātae, dēputātae, assignātae.
Theodorīcus
Immō partim lūsibus aut alicuī honestae remissiōnī, partim studiō litterāriō sunt dicātae.
Vincentius
Fateor dumtaxat iīs, quī volunt immorī studiīs.
Theodorīcus
Nōn poterās herī sesquihōram dētrahere lūdō tuō: aut saltem hōram ūnam?
Vincentius
Tū studē quantum vīs: ego vērō lūdam quamdiū licēbit.
Theodorīcus
Per mē quidem licēbit, sed interim parum proficiēs in litterīs.
Vincentius
Nōnne praeceptōrī satisfaciō?
Theodorīcus
Utcumque.
Vincentius
Tū igitur, studiōse, vīs esse praeceptōre ipsō sēvērior? Ōmitte mē tandem, age tuum negōtium, ego meum.
Theodorīcus
Age, age, ut libet.

Ēlocūtiō