Latine Loquor - Liber Secundus - Colloquium Duodecimum
Repetitur commodātum, dīlātiōnem petit, quī commodātō accēpit, eamque impetrat.
Persōnae:
Robertus, Conrādus.
Robertus, Conrādus.
Robertus
Cūr nōn reddis mihi librum?
Conrādus
Exspectā in crāstinum diem: nōndum satis ūsus sum.
Robertus
Libenter exspectābō.
Conrādus
Referam tibi grātiam, Deō volente.
Robertus
Prō tantulō beneficiō nūllam exspectō grātiam.
Conrādus
Tamen est meum agnōscere.
Ēlocūtiō
- Exspectāre aliquem ... exspectāre avidissimē aliquem.
- Exspectāre mortem parentum ... exspectāre omnia ab aliquō.
- Exspectāre diem ex diē ... exspectāre in diem crāstinum.
- Nōndum satis ūsus sum librō tuō, quem commodāvistī mihi.
- Ūtī cōnsiliō alicuius ... ūtī teste aliquō.
- Referre grātiam alicuī.
- Exspectō grātiam nūllam.
- Pater meus, Deō volente, expedītīs negōtiīs domum revertētur.
- Plūra in mē contulīstī beneficia, quam ut parēs tibi grātiās referre queam.
- Inops, sī referre grātiam nōn potest, habēre potest.
- Est meum agnōscere beneficia praeceptōris in mē collāta.
- Omnium cīvium est agnōscere hoc ... Omnium discipulōrum est agnōscere hoc.