Latine Loquor - Liber Prīmus - Colloquium Ūndēvīcēsimum
Discipulus ultrō salūtātum vēnit praeceptōrem, cōmiter ab illō excipitur, reddit, quae praescrīpta fuērunt. Laudātur ā magistrō. Deum laudat, mūnusculīs blandīs invītātur. Exemplum ad iuvenēs blandē et cōmiter in scholā tractandōs, nē sēveritāte disciplīnae absterreāntur.
Persōnae:
Erāsmus, Praeceptor.
Erāsmus, Praeceptor.
Erāsmus
Salvē, praeceptor.
Praeceptor
Salvus sīs, mī Erāsme. Unde venīs tam multō māne?
Erāsmus
Ē cubiculō nostrō.
Praeceptor
Quandō surrēxistī?
Erāsmus
Paulō ante sextam, praeceptor.
Praeceptor
Quid ais?
Erāsmus
Sīc est ut dīcō.
Praeceptor
Tū nimis es mātūtīnus: quis tē expergefēcit?
Erāsmus
Frāter meus.
Praeceptor
Esne precātus Deum?
Erāsmus
Cum prīmum frāter mē pexit, precātus sum.
Praeceptor
Quōmodō?
Erāsmus
Flexīs genibus et coniūnctīs manibus dīxī precātiōnem Dominicam, cum grātiārum āctiōne.
Praeceptor
Quā linguā?
Erāsmus
Latīnā.
Praeceptor
Ō factum bene, quis tē mīsit ad mē?
Erāsmus
Nēmō.
Praeceptor
Quid ergō?
Erāsmus
Ultrō vēnī.
Praeceptor
Mī animule, quam pulchrum est sapere! Nōnne est ientandī tempus?
Erāsmus
Nōndum ēsuriō.
Praeceptor
Quid vīs igitur?
Erāsmus
Volō reddere nōmina cotīdiāna, sī tibi placet audīre mē.
Praeceptor
Quidnī placeat? tenēs igitur memoriā?
Erāsmus
Teneō, grātiā Deī.
Praeceptor
Age, prōnūntiā.
Erāsmus
Sed mihi solēs praeīre germānicē et ego latīnē respondeō.
Praeceptor
Bene monēs: paene istud oblītus sum, respondē igitur.
Erāsmus
Exspectō, ut prōpōnās.
Praeceptor
Das Haupt.
Erāsmus
Caput.
Praeceptor
Der Scheitel.
Erāsmus
Vertex.
Praeceptor
Der Vorderkopf.
Erāsmus
Sinciput.
Praeceptor
Der Hinterkopf.
Erāsmus
Occiput.
Praeceptor
Nunc respondē germānicē, caput.
Erāsmus
Das Haupt.
Praeceptor
Vertex.
Erāsmus
Der Scheitel.
Praeceptor
Sinciput.
Erāsmus
Der Vorderkopf.
Praeceptor
Occiput.
Erāsmus
Der Hinterkopf.
Praeceptor
Quid sī nunc sōlus dīcās omnia?
Erāsmus
Facile dīcam.
Praeceptor
Ego vērō tē libenter audiam.
Erāsmus
Das Haupt, caput, der Scheitel, vertex, der Vorderkopf, sinciput, der Hinterkopf, occiput. Nōnne bene dīxī, praeceptor?
Praeceptor
Quam optimē.
Erāsmus
Laudātur dominus Deus.
Praeceptor
Ō pulchrum verbum! ītō nunc petītum ab ancillā ientāculum.
Erāsmus
Mālim abs tē accipere, praeceptor, sī tibi nōn est molestum.
Praeceptor
Ō! quam tē amō dē istō verbō, age, sequere mē, dabō tibi aliquid bonī: quia tuum rēctē fēcistī officium. Quid est hoc?
Erāsmus
Pānis candidus, Weissbrot.
Praeceptor
Quid haec sunt?
Erāsmus
Fīcus āridae, dürre Feigen.
Praeceptor
Numerā.
Erāsmus
Ūna, duae, trēs, quattuor, quīnque, sex.
Praeceptor
Ō lapideum capitulum! ientā nunc ōtiōsē.
Ēlocūtiō
- Salvē, Nicolāe.
- Salvus sīs, Erāsme.
- Gaudeō tē salvum advēnisse.
- Gaudeō, quod māter tua salva hūc vēnerit.
- Unde venīs tam multō māne?
- Ē cubiculō.
- Quandō Bartholomaeus surrēxit? ... paulō ante quārtam ... quīntam ... sextam.
- Aiunt Petrum surrēxisse hōrā tertiā.
- Sīc est, ut dīcō.
- Tū nimis es mātūtīnus.
- Precārī Deum religiōsē, ārdenter, ex animō.
- Frāter pexit mē. Pexit mē pectine eburnō.
- Precārī Deum genibus flexīs et coniūnctīs manibus.
- Dīcere precātiōnem Dominicam ... precātiōnem mātūtīnam ... precēs vespertīnās, precātiōnem vespertīnam.
- Dīcere precātiōnem linguā latīnā.
- Mittere aliquem ad aliquem.
- Praeceptor mīsit clāvigerum ad rēctōrem.
- Venīre ultrō.
- Tempus est ientandī.
- Īnstat tempus recitandī praelēctiōnem vel recitandae praelēctiōnis.
- Frāter meus ēsurit.
- Nōn placet mihi audīre tē.
- Tenēre memoriā paradigmata dēclīnātiōnum et coniugātiōnum.
- Grātia sit Deō.
- Praeīre alicui ... praeīre discipulīs latīnē.
- Respondēre latīnē ad interrogāta.
- Oblīvīscī rem aliquam.
- Deus laudētur.
- Īre petītum ientāculum ... librum.
- Accipere aliquid ab aliquō.
- Molestum est mihi.
- Calor sōlis mihi molestus est.
- Amāre aliquem dē rē aliquā.
- Sequī aliquem ... sequī Chrīstum.
- Frīderīce, sī dīligenter studueris, pater dabit tibi aliquid bonī ... pulchrī.
- Dabō tibi aliquid pecūniae.
- Facere rēctē officium ... bene fungī officiō suō.
- Ientāre, prandere, cēnāre ōtiōsē.