Latine Loquor - Liber Prīmus - Colloquium Quārtum Decimum
Verbī secundae coniugātiōnis repetītiō. Lūsibus statuendus est modus. Studia iūcundē cōnferenda.
Persōnae:
Ignātius, Lūcius, Mīchael.
Ignātius, Lūcius, Mīchael.
Ignātius
Hic diēs nōbīs est feriātus: et iam satis lūsimus.
Lūcius
Satis, opīnor.
Ignātius
Vultis ergō, ut animī grātiā cōnferāmus dē studiīs nostrīs?
Lūcius
Sānē mihi grātum fēceris.
Mīchael
Mihi vērō grātissimum.
Lūcius
Sed quid tractābimus?
Ignātius
Cōnēmur dēclīnāre aliquod verbum latīnē simul et germānicē.
Mīchael
Incipe igitur, quia nōs prōvocāstī.
Ignātius
Faciam, quandō ita placet vōbīs.
Lūcius
Audiāmus.
Ignātius
Indicātīvī modī praesēns tempus: doceō, ich lehre, docēs, du lehrst, docet, er lehrt. Plūrāl. Docēmus, wir lehren, docētis, ihr lehrt, docent, sie lehren.
Ignātius
Praeteritum imperfectum singulāriter: docēbam, ich lehrte. docēbās, du lehrtest. docēbat, er lehrte. Plūrāl. Docēbāmus, wir lehrten, docēbātis, ihr lehrtet, docēbant, sie lehrten.
Mīchael
Praeteritum perfectum, singulāriter: docuī, ich habe gelehrt, docuistī, du hast gelehrt, docuit, er hat gelehrt. Plūrāliter, docuimus, wir haben gelehrt, docuistis, ihr habt gelehrt, docuērunt, vel docuēre, sie haben gelehrt.
Lūcius
Praeteritum plūsquamperfectum, singulāriter: docueram, ich hatte gelehrt, docuerās, du hattest gelehrt, docuerat, er hatte gelehrt etc. Sīc pergant, quātenus placet.
Ēlocūtiō
- Studiōrum grātiā.
- Grātus alicui ... grātus in aliquem ... grātus ergā aliquem.
- Grātus estō prō beneficiīs in tē collātīs.
- Crāstinus diēs nōbīs erit feriātus.
- Frātrēs tuī satis lūsērunt.
- Cōnferre dē studiīs.
- Cōnferre sē ad aliquid.
- Animī grātiā.
- Grātum mihi fēcistī, quod.
- Tractāre plēnē, cōpiōsē aliquid.
- Grātum mihi fēcistī, quod fēcistī mē certiōrem celeriter dē litterīs Caesaris ... Imperātōris ...