Dialogi Familiares - Pars Prima - Colloquium Ūndecimum
DISCIPULUS VĪSIT MAGISTRUM
Persōnae:
Discipulus, Magister
Discipulus, Magister
Discipulus
Doctus sum, observande Praeceptor, bene īnstitūtī esse discipulī subinde per annum invīsere magistrum suum — noluī hōc ā mē dēsīderārī officium.
Ich ben gheleert, meester, dat het betaemt een wel op-gheboeden discipel, somtijdts binnen t'jaer zijn meester te besoecken: ick en hebbe niet willen achterlaten dese ghedienstigheydt.
Magister
Pergrāta mihi accidit urbānitās tua.
Uwe beleeftheydt is my seer aengenaem.
Discipulus
Dabit magister veniam, spērō, quod tam diū sē nōn invīserim.
Den meester sal 't my vergheben, hope ick, dat ick nu foo langh hem niet besocht en hebbe.
Magister
Quid obstitit?
Wat heeft het belet?
Discipulus
Verēbar nē occupātior sit praeceptor quam ut possit vacāre nōbīs colloquī volentibus.
Ick reese dat den meester al te seer bestuydt is, foo dat hy gheen staep en heeft als wp met hem willen spreken.
Magister
Nōn dēsunt occupātiōnēs, fateor — sed tuā causā tantisper libēns sēposuero.
Daer en ghebrecht gheen werck, ick beken't, maer om uwen t'wil sal ick 't gheern een luttel ter zijde setten.
Discipulus
Haud equidem id mereor — adhūc mē nimis ingrātum praebui. Sed pēnsābō officiīs et cotīdiānā observantiā id quod violātum est.
Dit en verdien ick niet; ick hebbe tot noch toe mp te ondanckbaer ghetoont. Maer ick sal 't vergelden met ghedienstigheden en daghelycksche eerbewijs inghe, het welck ghesondight is.
Magister
Placēbis, sī verba nōn dederis. Iusseram ūnā tēcum abesse sociōs ad dēclāmandum dialogum dē signō sermōnis vernāculī — ubī haent?
Ghp sult my wel aenstaen, is dat ghp my niet en sult hebben bedraghen. Ick hadde bevolen dat t'samen met u souden hier zijn uwe mede-ghesellen om te leeren op-segghen de t'samen-sprekinghe van het signum der vlaamsche spraeke — waer blijvense?
Discipulus
Opperiuntur praeceptōrem in areā gymnāsiī.
Sy verwachten den meester op de voor plaetse van de schole.
Magister
Quin mē admonēbās iam illōs advenisse? Tempus absūmimus fābulīs. Adeāmus. Sequiminī hūc in scholam.
Waerom vermaende my niet dat se nu gekomen waeren? Wp verslijten den tijdt met klappen. Laeter ons by gaen. Dolght hier in schole.
(Discēditur domum post exercitātiōnem.)
(Sy trecken t'huyswaerts naer dat se gheproeft hebben.)
Magister
Ad vesperāscit, cārissimī — tempus est recipiendī vōs domum ad studia.
Het wont avont, alder-beminstet, t'is tijdt van t'huyps te gaen naer de studie.
Discipulus
Ut placet, Reverende Domine.
Boo't u belieft, eerweerdigen Heere.
Magister
Eāmus. Hens, Francisce — iubē scholam obserārī ab ultimō ēgrediente.
Laet ons gaen. Holla, Francisce, doet de deur int slot trecken van die t'lest uyt-gaet.
Discipulus
Hem sodālēs — ultimus ēgredientium seram remittat et forēs occlūdat.
Hem gasten: die t'lest uyt-gaet, laet 't slot los, en doet de deure toe.
Magister
Sustollē pessulum et tenta an fīdēliter clausā sit iānua.
Heft de klinck op, en proeft oft die deure seker gesloten is.
Discipulus
Tentāvī, Reverende Pater.
Ick hebbe gheprocft, Ferweerdigen Vader.
Magister
Francisce — vesperī ante cubitum fac tertiō apud tē recolās dialogum, in quō tē exercuī ad dēclamandum, ut altius īnsīgātur memoriae — nam subinde haesitās.
Francisce, maeckt dat ghp t'avont, eer ghp slapen gaet, drymael bij u selven over-siet den dialogus, in den welcken ick u hebbe gheoeffent om op te segghen, op dat hy vaster ghedruckt worde in de memorie; want ghpy hapert hier en daer.
Discipulus
Dabō operam quam poterō maximam. Crās callēbō ad unguem, Deī aspīrante grātiā. Num praetereā est aliud ex imperiō Reverentiae vestrae?
Ick sal mijn uytterste beste doen. Morghen sal ick hem weten op mijn duymken, met de gratie Godts. Belieft u Eerw. noch yet meer te belasten?
Magister
Etiam aliud: rēctā ut domum tē cōnferās. Atque etiam hōc: parentēs tuōs ā mē plūrimum salvēre iubē.
Jae t'noch wat. Dat ghpy recht t'huyswaert gaert. En noch dit: groet u ouders seer van mijnen t'weghen.
Discipulus
Lubēns hōc fecerō.
Dat sal ick gheerne doen.
Magister
Abeās licet.
Ghpy mocht gaen.