Dialogi Familiares - Pars Prima - Colloquium Tertium decimum
AMĪCUS PEREGRĒ REVERSUS EXCIPITUR
Persōnae:
Hilārius, Bonifācius, Benevenutus, Iōannēs
Hilārius, Bonifācius, Benevenutus, Iōannēs
Hilārius
Salvus sīs, Bonifācī.
Weest gegroet, Bonifaci.
Bonifācius
Salvus sīs tū quoque. Audīstīn familiārem nostrum Benevenutum herī in urbem advenisse peregrē?
En ghp oock: hebt ghp ghehoort dat onsen vriende Benevenutus gisteren van de repse in stadt ghekomen is?
Hilārius
Nōn nihil inaudīveram. Salvum illum revertisse sānē quam gaudeō.
Ick hadde wat ghehoort. Ick ben seer bly dat hy ghesont weder-gekeert is!
Bonifācius
Vērum illī iūre succēnseō, nōn dīvertisse amīcum ad mē — in quō pernoctāvit hospitiō?
Maer ick ben met recht gram op hem, dat den vrient tot mij nen t'niet en is naer ghekomen. In wat herberghe heeft he vernacht?
Hilārius
In hospitiō ad signum nōminis Iesū, ā templō Societātis Iesū haud longius.
In de herberghe in Den naem Jetus, niet verre van de Kerck der Societeydt Jesu.
Bonifācius
Conveniāmus hominem et inde ad nōs dēdūcāmus.
Laet ons den man aengaen, ende leyden van daer t'onsent.
Hilārius
Quīnimmō — videor illum ex adversō vidēre properantem ad nōs.
Wel siet, mp dunckt dat ick recht over, hem sien komen naer ons.
Bonifācius
Certē is ipse est, sī quid novī necessāriōs — occurrāmus.
Seker, hy ist selve, ist dat ik mijn vrienden wel kenne: laet ons hem te ghemoet gaen.
Bonifācius
Grātulor tibī adventum, Benevenūte.
Ick heete u willecom, Benevenute.
Benevenutus
Habeō grātiam, Bonifācī et Hilārī — vicissim laetor quod ostenderim vōs incolumēs.
Ich bedancke u, Bonifaci en Hilari: ick ben mede blyde dat ick u-lieden vinde ghesont.
Hilārius
Offendistī vērō, Benevenūte, nec levī offēnsiunculā.
Maer, Benevenute, ghp hebt misdaen: en met gheen cleen misdaet.
Benevenutus
Quid īnsinuās offēnsiuncula? Nusquam apud vōs offendī quod sciam.
Wat misdaet wilt ghp seggen: ick en hebbe tegen u-lieden niet misdaen, dat ick weet.
Bonifācius
Immō vērō gravissimē — cūr ad aedēs meās nōn dīvertistī herī vesperī?
Och ghp doet, en seer swaerlyck: waerom en hebt ghp gister-avont ten mijnenhuysen niet ghekomen logheren?
Benevenutus
Obruēris hospitum multitūdine — vix tuā sufferre potest sūmptūs familia.
Ghp wordt overvallen door de menighte van gasten; uwe famullie en kan qualijck de kosten draghen.
Bonifācius
Nē verēre — apud nōs bonōrum est affatim.
En weest niet: t'onsent is goedts ghenoegh.
Benevenutus
Insuper cum urbem intrārem, iam alta nox erat — iam solūta cēna et sublātae mēnsae domī tuae — in exspectātus adfuissem.
Daer en-boven als ick in stadt quam, t'was doncker nacht; het avondtmael ghedaen; de tafels op-ghenomen; ick soude onverwacht over-ghekomen hebben.
Bonifācius
Numquam inopīnātō opprimunt mē hospitēs. Bonōrum, inquam, penes nōs est affatim — est mihi semper sēpositī aliquid; pēnum semper īnstrūctissimum. Ut admonear dē hospitum adventū, ē vestīgiō apparāvī convīvium.
Nopt en overvallen my de gasten onversiens. Ick segge t'onsent is goedts ghenoegh: ick hebbe altijdt yet ter zijden ghece; de spijs-camer is altijdt wel voorsien. Soo haest ick ghewaerschouwt worde van der gastens komste, staens voets hebbe ick de maeltijt ghereet.
Benevenutus
Hospitalem virum tē iūdicō — aptē tibī nōmen est Bonifāciō.
Ick segge dat ghp een Gast-minnende man zijt: met recht is uwen naem Bonifacius.
Bonifācius
Benē amīcīs facere prō tenuitāte meā studeō.
Ick soecke de vriendekens wel te doen naer mijn middelkens.
Benevenutus
Hilārī, quis nunc Bonifāciō huic est prōmus condus?
Hilari, wat keldermeester heeft nu Bonifacius?
Hilārius
Nescīs haud ita prīdem magnō in ēmolumentō prōmum condum adsciīvit sibī novum.
En weet ghp 't niet? Hy heeft onlanghs tot zijn groot profijt aen-ghenomen eenen nieuwen keldermeester.
Benevenutus
Aveō virum cognōscere.
Ick begeere seer den man te kennen.
Hilārius
Iam iam ascendet ē cellā subterrāneā — eccum ipsum. Nōmen vīs virī cognōscere?
Op sal terstont op comen uyt den kelder — siet daer is hy. Wilt ghy den mans naem weten?
Benevenutus
Pervēlim.
Ick wille t'seer.
Hilārius
Ipsum interrogā.
Draeght 't hem.
Benevenutus
Quod tibī nōmen est, bone vir?
Hoe is uwen naem, vrient?
Iōannēs
Vernāculō nōbīs idiōmate vocor Iōannēs Petrī.
Ick heete Joannes Peeters in mijn moeders tael.
Benevenutus
Quasi sī Latīnē dīxeris: vocor Petrī.
Zooveel oft ghp in't Latijn seyde: Ick heete Petri.
Iōannēs
Nempē, sīcut dīcis.
Soo ghelijck ghy seght.
Bonifācius
Quid verbīs opus est? Quod familiae nostrae bene vertat, prōmus condus mihi ēlectus est Iōannēs Petrī.
Wat wiltmen meer woorden? Marckt het ghene gheluck moet brenghen in onse familie, ick hebbe voor helder-meester Jan Peeters.
Hilārius
Virum frūgī nactus es nec illīberālem.
Ghp hebt bekomen een profijttigh man, ende mildt.
Benevenutus
Quam id vērum sit, docēbit haec vespera. Age, Iōannēs Petrī, huic pernecessāriō nostrō dē viā hesternā adhūc fessō cēnam apparābis mox opīpāram. Sed merenda iam nunc adferas.
Doe waerachttigh dit is, sal desen avondtstont leeren. Wel aen, Jan Peeters! ghp sult terstont ghereetdt maecken een overvloedigh avontmael voor desen onsen vriendt, die noch moede is van de repse van ghisteren. Maer brenght dadelijck een vesperepken.