Dialogī Familiārēs - Pars Tertia - Dialogus Octāvus
Grātiārum āctio prō beneficiō.
Persōnae:
Iuvenālis, Clēmēns.
Iuvenālis, Clēmēns.
Iuvenālis
Ecce reddō tibī datum mihi argentum mūtuum, et grātiās agō maximās.
Siet ick gheve u wederom het ghelt, het ghene ghp my hebt gheleent, ende ich bedancke u seer.
Clēmēns
Nōn est quod agās.
Det en is niet, waeraf.
Iuvenālis
Certē prō istō tuō in mē officiō parēs agere grātiās vīx possum — referre nēquāquam.
Door seker, voor dat weldaet en kan ick u niet ghenoegh bedancken, ende gheensins vergelden.
Clēmēns
Mihi quidem abundē relātam grātiam arbitror, sī grātum est quod praestiti obsequium. Sed tū satisne ūsus es hāc pecūniā?
Det is mp ghenoech vergolden, ist dat u mijnen dienst aengenaem is: maer hebt ghp ghenoegh dit ghelt ghebzupckt?
Iuvenālis
Satis — at nimium diū tū caruistī, quae tua est hūmānitās.
Jaick: maer ghp door uwe beleeftheydt hebt het te lanck ghederft.
Clēmēns
Citrā incommodum meum accidit. Quotiēs opus erit, quaesō, nē parcās rēbus meīs.
T'Is gheschiedt sonder mijn onghemack. Als ghp noch yet van doen hebt, ick bidde u, en spaert mijn goedt niet.
Iuvenālis
Nōn parcam, quandō ita iubēs.
Ich en sal het niet spaeren, als ghp het foo wilt.
Clēmēns
Pergrātum mihi fecerīs.
Det sal my seer aenghenaem zijn.
Iuvenālis
Hōc beneficiō mē arctiūs tibī dēvīnxistī quam ut possim dissolvere.
Ghp hebt mp met dit weldaet meer verbonden als ich can vergelden.
Clēmēns
Equidem nihil laudis mereor — ingrātissimus habendus, sī amīcō dēfuissem.
Ick en ben daer om gheenen lof weerdigh: maer ich soude wel ondanckbaer hebben gheweest, hadde ickt mijnen mede-gheselle niet bp ghestaen.
Iuvenālis
Tū vērō nostrīs vicissim ūtere, sī quid opus fuerit.
Ghebzupckt ghp van ghelijcke al het mijn, als ghp yet van doen hebt.
Clēmēns
Nōn est quod moneās — satis meā sponte tum impudēns.
Shp en moet mp niet vermaenen: ich ben van selfs onbeleeft ghenoegh.
Iuvenālis
Immō verēcundus nimis.
Jae, al te beschaeme.
Clēmēns
Estō — aliquandō tamen sentiēs.
Laet het foo zijn: ghp sult het nochtans wel proeven.
Iuvenālis
Ita velim, atque utinam brevī — hōc grātius mihi facere nihil poteris.
Ich wilde 't wel, ende Godt gave haest: ghp en kont mp niet aenghenaemer doen.
Clēmēns
Et ego quoque crēdam tibī grātum fuisse quod fēcī, sī quotiēs dēsīderābis operam meam, nōn rogēs, sed imperēs quod volēs. Bene valē.
Ende ich sal oock achten dat het u aenghenaem is, t'welck ich sal ghedaen hebben, ist dat ghp mijnen dienst van noode hebbende, niet en vraeght, maer beveelt t'ghene dat ghp wilt. Daert wel.
Iuvenālis
Tē diū servet Deus incolumem.
Godt wilt u bewaren in ghesontherdt.