Dialogī Familiārēs - Pars Tertia - Dialogus Septimus
Pecūnia petitur mūtuō et datur.
Persōnae:
Iuvenālis, Clēmēns.
Iuvenālis, Clēmēns.
Iuvenālis
Vīs ā mē magnam inīre grātiam, Clēmēns, amīcōrum optimē?
Wilt ghp mijn grote gratie winnen, Clemens, mijnen besten vrient?
Clēmēns
Nihil lubentius quam tibī grātificātus fuerō, sīquidem penēs mē rēs ipsa erit.
Seer gheerne wil ick u dienst doen, ist dat ick t'maer en can.
Iuvenālis
Malō nimis ōmine hodiē descendī in fossās urbis lūdendī grātiā — omnem āmīsī pecūniam.
Ick hebbe seer ongheluckighlyck van daegh in de vesten ghespelt: ickt hebbe al mijn ghelt verloren.
Clēmēns
Num quis tibī crumēnam praecīdit?
Heest jemandt uwe borse ghesneden?
Iuvenālis
Libet tibī rīdēre — mihi nōn item.
Det lust u te ghecken, maer mp niet.
Clēmēns
Quid nī?
Waerom niet?
Iuvenālis
Exhaustī sunt loculī per pignora.
Mijn borsse is uyt, met verliesen.
Clēmēns
Quō lūsū certāstī?
Waer mede hebt ghp ghespelt?
Iuvenālis
Sagittīs ad scopum iaculātī sumus.
Op hebben naer den doel gheschoten.
Clēmēns
Quotiēs trānsfīxistī hodiē scopī medium?
Doe dickwils hebt ghp het wit gherackt?
Iuvenālis
Ut hodiē ego scopum trānsfīxerim? Irāscor mihi cum recognitō — nōn secus dē errāvī, ac sī captus fuissem oculīs.
Soude ich van daegh het wit gheraecht hebben? ick worde gram op mp, als ich t'over-peyse. Ich hebbe ghemist, al oft ick gheen ooghen ghehadt en hadde.
Clēmēns
Sed quid est in quō tibī commodāre possim?
Maer waer in can ick u vriendtschap doen?
Iuvenālis
Dā mihi mūtuōs assēs trēs, quatuorve.
Leecht mp drie ofte vier stuyvers.
Clēmēns
Nōn tantum nunc habeō praessentis pecūniae.
Ick en hebbe nu foo veel gelt bij mp niet.
Iuvenālis
Quantum, quaesō?
Wel hoe veel dan?
Clēmēns
Nesciō nisi crumēnam inspexerō. Ecce tibī assēs trēs cum sēmisse.
Icht en weet het niet sonder mijne borsse in te sien. Diet daer is drie stuyvers en half.
Iuvenālis
Dā mihi mūtuō dīmidium, nisi incommodum est.
Leecht mp de helft, ten zij het u t'onpas comt.
Clēmēns
Tōtum, sī ūsus est, accipe.
Deemt het al, ist dat ghp het van noode hebt.
Iuvenālis
Inurbārius sim, sī tē prōrsus pecūniā spoliāverō.
Ich soude onbeleeft zijn, dat ick u van al u ghelt beroofde.
Clēmēns
Hodiē nōn egēbō — ūniversam accipe.
Ich sal van daegh gheen van doen hebben: neemt het al.
Iuvenālis
Accipiam ergō, sed quod sine incommodo fiat tuō.
Ich sal het dan nemen, maer sonder u te ontstieven.
Iuvenālis
Amō tē dē istā tam prōmptā benīgnitāte.
Ich bedancke u van uwe bereidighde beleeftheydt.
Clēmēns
Sī quid aliud possim, hīc parcās.
Can ich u noch erghens in gherieven, en spaert mp niet.
Iuvenālis
Reddām ad obolum, Deō volente, quam prīmum crās tē vīderō.
Ich sal het u wederom gheven tot een oot toe, ist dat Godt belieft, t'eerst dat ick u morghen sie.
Clēmēns
Illam mitte sollicitūdinem — nōndum est opus mihi.
En zijt daer voor niet besorght: ick en hebbe t'noch niet van doen.
Iuvenālis
Nōlō esse in aliēnō aere — ego vērō reddām nec sine foenōre.
Ich en wille geen schult hebben: ich sal het u wederom gheven, niet sonder ghewin.
Clēmēns
Valē. Ego domum mē cōnferō.
Daert wel. Ick gae naer huyps.
Iuvenālis
Ego sodālēs revīsō et lūsum repetō.
Ick keere weder naer myne mede-ghesellen, ende naer het spel.
Clēmēns
Faxit Deus ut meliōre auspiciō iterēs.
Godt gheve, dat ghp met meer gheluck mocht wederom beginnen.
Iuvenālis
Alit lūdentem spēs victōriae — et ipsa diēs quandōque parēns, quandōque noverca est. Valē in crāstinum.
Men speelt op hope; den eenen tyt lucht het, den anderen niet. Daert wel tot morghen.