Dialogī Familiārēs - Pars Tertia - Dialogus Tertius
Iactus lapidum aut discōrum ad mētam.
Persōnae:
Matthaeus, Marcus, Lucas, Iōannēs.
Matthaeus, Marcus, Lucas, Iōannēs.
Matthaeus
Quō nōs lūsū hōc pomerīdiānō tempore oblectābimur?
Men wat spel sullen wp defen naer noen vermaecken?
Marcus
Ut nunc fert annī tempestās, lapidēs mittāmus ad mētam terrae dēfīxam.
Ghelijck den tijdt van t'jaer vereyscht, laet ons met den steen werpen naer eenen staech in d'aerde gheplant.
Matthaeus
Nōn displicet. Adiungāmus nōbīs Lūcam et Iōannem.
Ich ben te vreden. Daelen wp noch Lucam ende Ioannem.
Marcus
Hūc adeste, Lūca et Iōannēs — placetne collūdere?
Komt hier, Luca, ende Joannes: wilde mede spelen?
Lucas
Eā ipsā dē causā hūc convenimus — vix sumptō bene prandiō.
Daer om comen wp al-hot-wet wp noch qualijck hebben ons noenmael ghenomen.
Iōannēs
Sunt mihi lapidēs duō percommodi.
Ick hebbe twee goede steenen.
Matthaeus
Ego mihi quaerō et aegrē inveniō.
Ich soeck eenen, ende kan qualijck vinden.
Iōannēs
Ego tē alterō meōrum dōnō — accipe. Experīre an et commodus sit.
Ich gheve u eenen van de mijn; neemt. Proeft oft hp goet is.
Matthaeus
Habeō grātiam. Ego et Marcus ūndē in vōs certābimus.
Ich bedancke u. Ich ende Marcus sullen teghen u-lieden spelen.
Lucas
Per nōs licet — age sīs, vōs priōrēs iacite.
Ich ben te vreden: doet u beste, werpt ghp-lieden d'eerste.
Matthaeus
Auspicābor — faxit Deus ut fēlīciter cadat. Ohe! optimē cecidit.
Ich sal beginnen: Godt gheve dat het wel valle. Lustigh! t'is seer wel ghevallen.
Iōannēs
Brevī tē hōc lapide praeverterō.
Ick sal met desen steen haest voor u zijn.
Matthaeus
Hāc linguā, existimō.
Met u tonghe, meyene ick.
Iōannēs
Etiam hāc manū.
Doch met dese hant.
Matthaeus
Accēdis, fateor — non tamen praeveristī mē. Et tū fac adiiciās, Marce — nūllō negōtiō vincēmus duōbus. Hūc in pedis meī iace vestīgium, aut inter utramque hunc lapidem.
Ghp komter bij, ict bekent; maer ghp en zijt niet voor. Maechtdat ghp een bij worpt, Marce: wy konnen lichtelyck met twee haelen; werpt hier naer mijnen voetstap, oft tusschen bepde dese steenen.
Marcus
Tentābō, sī quid poterō.
Ich sal proeven, oft ick can.
Matthaeus
Ō iactum optimum et commendandum! Vīcimus duōbus.
Dat is eenen goeden ende prijsbaeren worp; wp winnen met twee.
Lucas
Ad oppositam mētam tantundem et nōs praestābimus.
Aen den anderen staerck sullen we het selfde doen.
Matthaeus
Istunc praeverte iactum, sī potēs.
Worpt dit eens af, kont ghp.
Lucas
Eia! Lapis meus adhaeret mētae.
Kloech aen, mijnen steen licht op staerc.
Matthaeus
Meus item est proximus.
Den mynen ister neffens aen.
Lucas
Sed longiōre intervallō.
Maer verderaf.
Matthaeus
Metiāmur.
Laet ons meten.
Lucas
Cēdō virgulam aut strāmen aliquod, Marce, ut metiar.
Gheeft my een wisken, oft een stroep, Marce, om te meten.
Matthaeus
Dum arēnam decutis, furtim prōtrūdis lapidem tuum. Flātū pulvis dīmovendus erat.
Terwylen dat ghp het sant wagh doet, ghp noordert stillekens uwen steen. Ghp moest het sant twegh blasen.
Lucas
Salvā pāce tuā, nōndum etiam lapidem attigī.
Det uwen oorlof, ick en hebbe mijnen steen noch niet aenghraeckt.
Matthaeus
Vidēn? Nihil est discrīminis. Vīs redintegrāre iactum?
Diedt ghp wel? t'is al even bij: willen wp herworpen?
Lucas
Nōlō — sed dīiūdicent arbitrī. Accēde hūc aliquantisper, Laurentī — lapidum hōrum uter est mētae vicīnior?
Deen: dat het de schep-mannen wijsen. Komt hier wat, Laurenti: welchen steen van twee en is naerder?
Laurentius
Vultis meō stāre iūdiciō?
Wilde met mijn segghen af-gaen?
Matthaeus
Stābimus.
Jaewp.
Laurentius
Quantum vīsū assequor, est ille propinquior.
Soo veel als ick sien kan, dien steen is naerder.
Lucas
Nōnne dīxeram?
Hadde ick het niet ghesept?
Lucas
Tū, Iōannēs, nunc sī possīs, hunc dēpellitō — et prīmās tenēbimus.
Joannes, ist dat ghp kont, smyt desen steen eens uyt zijn plaetse, ende wp sullen winnen.
Iōannēs
Metuō nē, dum Matthaei petō lapidem, ūnā tuum disiiciam.
Ich vreese uwen oock wegh te smitten, als ich naer Mattheus sal werpen.
Lucas
Audāces fortūna iuvat. Nē metuē. Malum! Vah! Nōn sunt tibī vīrēs ergō? Quin adiicis?
En vreest niet. Die derst die wint. Vets! hebt ghp dan geen macht? Waerom en worpt ghp niet toe?
Iōannēs
Timidā manū mīsī ob perīculum.
Mijn handt beefde om het perickel.
Lucas
Ineptē meticulōsus es.
Ghp vreest daer niet te vreesen en is.
Matthaeus
Marce, ist dat ghp voor desen wonpt, ghp sult een man zijn — successit. Eius lapis minimum palmō propinquior est omnibus. Tōta nostra est victōria.
Marce, ist dat ghp wonpt voor desen, ghp sult een man zijn: t'is ghelucht: zijnen steen is ten minsten een palm naerder als de andere. Op winnen het spel.
Adagiōrum Decās Octāva
Nē quid nimis. — Al met maeten.
Caecus caecō dux. — Daer eenen blinden leyt den anderen, vallent t'samen over malcanderen.
Tertius ē caelō cecidit Catō. — Siet hier den tweeden Cato.
Bis dat quī citō dat. — Haest gheven is tweermael gheven.
Honor alit artēs. — De honste prijsen en eeren, doet de kinders leeren.
Parturiunt montēs, nascētur rīdiculus mūs. — Grooten gaeper wat sal 't al zijn? Wonder beloften, een peerdeken schijt.
Ut sēmentem fēceris, ita et mētēs. — Die wel doet, die sal wel vinden.
Malī corvī malum ovum. — Quaet ep, quaet hierhen.
Amīcus usque ad ārās. — Vrienden trecken seer; Godt moet trecken meer.
Hīc Rhodus, hīc saltus. — Wel hier, wel daer: doet het hier, in dien t'is waer.