Dialogī Familiārēs - Pars Secunda - Dialogus Ūndecimus
Officium scholam verrentium.
Persōnae:
Thomas, Edmundus, etc.
Thomas, Edmundus, etc.
Thomas
Hodiē ex ōrdine verrent scholam scopīs Edmundus, Iōsēphus, Damiānus, Cosmas.
Vandaeghs sullen naer d'orden de schole keiren, Edmundus, Joseph, Damianus, ende Cosmas.
Edmundus
Praestō sumus — arripiāmus scopās.
Wp zijn gherredt; laet ons bessems nemen.
Thomas
Paulisper morāminī — pavīmentum nōn est ad ipsum aquā: nimium pulveris excitābitur.
Dertoeft een luttel. Den bloer en is noch niet beghoten met water: t'sal te seer stuyven.
Cosmas
Cūrā scholam irrigandam.
Besorght dat de schole besproypt wort.
Thomas
Iam iam aqualem Blāsius adferet — nunc est in scholā hīc proximā.
Blasius sal terstont den ghieter brenghen: hy is nu in de naerste schole.
Damiānus
Nōs intereā moveāmus scamna locō.
Laet ons ondertusschen de banchen bersetten.
Thomas
Hōc agite — ego scalas cōnscendam et aperiam fenestrās ad eventīlandam scholam et dissīpandum pulverem.
Doet dat: ick sal de leere op-gaen, ende de vensters open doen, om de schole te verlochten, en het stof te doen vervliegen.
Edmundus
Adēs hūc, Cosma — tolle alterum huius scamnī extrēmum, ut ūnā removeāmus. Cave nē manibus excidat — mihi pedum digitōs contereret.
Komt hier, Cosma: heft den anderen cant van de banck op, om t'saemen te verschuybden. Diet toe dat ghp se uyt uwe handen niet en laet vallen: 't soude mijn teenen morselen.
Thomas
Heus, sociī, nimium excitātis strepitum scamnīs et clāmōribus — obiurgābimur.
Holla, ghesellen, ghp maecht te groot gherucht met de banken en roepen: wp sullen bekeven worden.
Iōsēphus
Thoma, nōn inveniō scopās.
Thoma, ick en vinde geen bessems.
Thomas
Vidēris mihi captus esse oculīs — ecce bīnās ante pedēs tuōs.
My dunckt, dat ghp blindt zijt: siet daer staender twee voor u boeten.
Iōsēphus
Hae nōn sunt diūtius ūtilēs — alterae dētrītae sunt, alte raeque dissolutae. Integrās quaere scopās, aut nōn verrerō.
Die en connen niet meer ghebzuyckt worden; den eenen is versieten, d'anderen is ontbonden: haelt nieuwe bessems, oft ich en heire niet.
Thomas
Iam currō — adferam viridēs et recentēs.
Ick gae: ick sal der groene en verschebrengen.
Damiānus
Cuius hīc locus est? Vidēn' ut chartās minuatim cōnscidit? Merētur ipse verrere.
Wiens plaetse is dit? Siet hoe dat hy papier in stucksshens ghesneden heeft: hy verdient selve te keiren.
Thomas
Iōsēphe, veteres scopās extrūde manubriō — īnfīgam novās. Hīc stipes nōn satis est praeacūtus.
Josephe, sterecht de oude bessems uyt den stock: ick sal der nieuwe in steken: Desen stockt is vooren niet scherp ghenoech.
Iōsēphus
Cēdō, praeacuam — habeō cultrum. Nunc tōtīs vīribus aggrediāmur. Ex quattuor scholae lateribus sordēs convertāmus in medium.
Gheeft, ick sal hem scherpen, ick hebbe cermes. Laet ons nu beginnen met alle ghewelt. Laet ons de buylighheydt naer 't midden keeren van de vier kanten der schole.
Edmundus
Dō tibī signum, Cosma.
Ich gheve u 't signum, Cosma.
Cosmas
Vah! Excidit mihi imprūdentī verbum vernāculum — sed facile tibī signum redderō.
Foep! Daer valt mp daer onverfsiens een Vlaemsch woont uyt: maer ick sal u 't signum haest weder gheven.
Edmundus
Nōn mihi certē — potius indicam linguae meae silentium.
Aen mp immers niet: ick sal lieber swijghen.
Thomas
En, quam nūllō negōtiō absolvitur quod plūrium sit operā! Iam opus peregīmus — vōs sordēs accumulate et immittite in receptāculum. Ego cum Edmundō digeram scamna in ōrdinem.
Diet, met wat kleyne moepte wordt volbrocht, t'welck door veel handen ghedaen wort. Wp hebben ons werck voldaen: bersaemelt ghp-lieden de buylighheydt op eenen hoop, en doet dit in den back. Ick sal met Edmundus de backen in orden stellen.
Iōsēphus
Effer receptāculum cum sordibus, Damiāne.
Damiaen, draeght den back uyt met de buylighheydt.
Damiānus
Ut quid ego prae caeterīs?
Waerom ich meer als een ander?
Iōsēphus
Posteriōrem nōbīs locum in scholā occupās — tibī exportandae sunt sordēs ex imperiō praeceptōris.
Ghp sit achter ons in schole: ghp moet de buylighheydt uyt-draghen, naer 't bevel vanden meester.
Thomas
Quid altercāris quasi ignārus sīs cōnsuētūdinis? Abī, et redi continuō — advesperāscit.
Wat maecht ghp woorden, als ofte ghp de ghewoonte niet en wiste? Gaert henen, ende komt terstont wederom: het wort avont.
Thomas
Tollite librōs et pallia — abeundum est. Ultimus exiēns, occlūdat ostium.
Neemt u boecken ende mantels: wp moeten gaen. Diel-sult upt-komt, dat hy de deur slupte.
Damiānus
Ē vestīgiō subsequar.
Ick sal op staende voet volghen.
Thomas
Remīsistī sēram, necne?
Hebt ghp het slot af-ghelaten, oft niet?
Damiānus
Nōn fuerat adducta.
Det en was niet op-ghetrocken.
Thomas
Fuerat vērō — redī; attollē pessulum; manū tentā num probē forēs occlusae sint. Tantisper hīc tē praestolābimur.
Het was immers: gaet wederom; heft met u handt de klinck op: proeft oft de deur wel ghesloten is. Wp sullen u hier foolangh berwachten.
Damiānus
Salva omnia — discēdāmus. Valēte in proximum congressum.
Det is al wel: laet ons vertrecken. Baert wel tot wedersins.
Thomas
Etiam atque etiam valē.
Daert uyt ter herten oock wel.