Latine Loquor - Liber Prīmus - Colloquium Prīmum
Duo discipulī ad praelēctiōnem repetendam sē parant. Quae quis in scholā didicerit, saepe repetenda.
Persōnae:
Marcus, Nicolāus.
Marcus, Nicolāus.
Marcus
Eāmus ūnā repetītum.
Nicolāus
Quid ego repetam? Nōnne satis est, quod sōlus repetīverim?
Marcus
Sī tantum semel aut bis repetieris, id parum est ad ēdīscendum.
Nicolāus
Immō circiter decies repetīvī.
Marcus
Sī vīs certissimē, quae didicistī, reddere cōram praeceptōre, opus est cum aliquō repetīvisse.
Nicolāus
Istud ego nesciēbam: sed tibi libenter assentior.
Marcus
Faciāmus ergō, quod ego tē monuī.
Nicolāus
Equidem nōn recūsō: incipe.
Ēlocūtiō
- Īre repetītum.
- Repetere ēdīscenda.
- Nōn satis est, quod sōlus repetīveris, opus est, ut cum aliquō repetās.
- Lēctiō lēcta placet, deciēs repetīta placēbit.
- Quid vīs amplius?
- Reddere, quae quis didicit, cōram praeceptōre.
- Nōn opus est, ut repetam cum Petrō.
- Assentīrī alicui.
- Faciendum est, quod praeceptor monuit.
- Recūsāre aliquid.
- Nōn recūsō.
- Nōn recūsō quō minus hoc fīat.