Dialogi Pueriles — Dialogus Sextus

Personae:
Philippus, Melchior

Melchior

Festa iam Dionisii appetunt, quo mihi nihil gratius obtingere posset.

Philippus

Quid tum?

Melchior

Quoniam ad satietatem usque me omni ciborum genere explebo.

Philippus

Sed posthac in quadragesimae tempore fortiter esuriturus.

Melchior

Ut ut res cadat, satis beatus videor si semel atque iterum ventriculum distendero.

Philippus

Quo autem te profers?

Melchior

Recta ad forum eo, ollas empturus, in quas victum capiam.

Philippus

Emere soles ollas punica (ut opinor) fide.

Melchior

Non nisi arte Pelasga figulos deludere possum; non cesso planum agere.

Philippus

Quid si arripereris?

Melchior

Pedes mihi remedio sunt.

Philippus

Praeceptor remissionem a studiis (ut audio) ad tres dies dedit.

Melchior

Si tres addidero, nihil (ut spero) damni adferet.

Philippus

Ego certe octo dies mihi ad haec festa sumam; necessum est, si modo tempori (ut dicitur) serviendum est.

Melchior

Nae tu mecum vehementer sentis; sed tamen ita Baccho indulgebimus ne a musarum aris recedere videamur.

Philippus

Sed heus tu, cur nam Baccho has ferias consecrarunt?

Melchior

Nempe quod his diebus nemo non Anticyra egeat, nemo non insania corripiatur.

Philippus

Et Baccho cornua cur affingunt?

Melchior

Quippe quod olim poculorum vice cornua fuerint.

Philippus

Iam satis teneo. Tu vale.