Dialogi Pueriles — Dialogus Septimus

Ecquid portas mi Nicolae?

Cantharum cervisiae Neupergensis, domino meo ex civium (ut vocant) cellario affero.

Mi Nicolae, perquam velim formulam quandam cervisiae consecrandae praescriberes. Herus meus indies negotium mihi facessit, quod rustice cervisiam consecrem; nec ipse me melius edocere potest.

Non credis mihi, quod aegre liceat Latinum sermonem ad vernaculum illum accommodare; sed tamen quantum ex meo praeceptore audivi in sinum tuum effundam. Cum ergo cervisiam consecrare vis, dicere potes: "Cervisia vobis saluti sit. Cervisia vobis commodo sit. Cervisiam Deus sua bonitate consecret, ne quid noxii vobis ingeratur."

Iam rem teneo. Qua autem ratione ab aliquo salutatus respondere soles?

Si salutor "salve mi amice" respondere soleo, et tu identidem salve. Cum salutor "salvus sis" respondeo et tu salvus sis.

Bene se res habet, omnia teneo. Sed cum mane aliquem accedis, qua salutatione eum dignari soles?

Dicere soleo "bonum mane, bona dies." Cum in meridie aliquem adeo, dicere solitus sum "plurimum salve" vel "salvete, salva sit tua humanitas praeceptor mi amantissime." Cum vero abeo, dicere in more habeo "vive et vale" vel "vivat et valeat faustiter tua" vel "vestra humanitas."

Sed quo quaeso modo efferre velis "bibite bonum Ioannis"?

Haud scio an oratio Latina ad id genus locutiones vernaculas aspirare possit; dicere tamen vellem "bibite postremo nobiscum, bibite nobiscum nomine Ioannis," nam ne ullus quidem fons in itinere occursat.

Bene se res habet, gratias tibi habeo; aliquando curabo ne asymbolus apud te sim. Sed heus tu, unus est scrupulus qui me non raro male habet: Cum somnum capere vis, qua quaeso salutatione abire soles?

Dicere soleo "ego somnum capescere volo; vos quoque quando lubitum est quieti vos tradite." Vel alio orationis habitu efferre potes: "Deus vobis omnibus noctem tranquillam impertiat" vel "quiescite feliciter, quietem capite suaviter."

Omnia in portu sunt iam, vale feliciter.

Et tu vale.