Dialogi Pueriles — Dialogus Octavus

Prosint tibi balneae mi Bartholomee.

Et tibi omnia prosint.

Balneae ut tibi arrident?

Si mihi adeo arrisissent, diutius inibi moram nexuissem.

Scis quid rerum novarum Africa apud me produxerit?

Modo omnia dextra sint, nova non illubenter audio.

Et ludus literarius tibi scopis verrendus est.

Dii boni, an ne hoc novum? hoc negotii mihi datum esse non clam me fuit.

Scopas ubi compares nostin?

Apud famulum furnarium.

Aliud autem audire vis?

Si tam bullatas nugas expromere vis, taceas malim. Miror qui tam Hyberiis nugis nos onerare possis.

Putabam me velle tibi timorem incutere, si rem paulo atrocius adornarem.

Quid rerum est, edissere, παῦσαι λεπτολογεῖν, ut graece dicam.

Cubiculum nostrum quoque tibi scopis expurgandum est, sordes ad carnificinam exportes necessum est, tenui potu mendicando occuperis oportet. Et nescio quae alia laborum ilias tibi hodie exhaurienda est.

Ecquae mali infelicitas est! Miror hodie tantum laborum sarcinam in humeros residere; per integram hebdomadam vel Epicureo Deo ociosior fui, et hodie nihil non laborum mihi obeundum est.

εὐφήμει καὶ τύχην παροῦσιν εὖ ποίει, hoc est, bona verba quaeso, et fortunam praesentem boni consule?

Ecquid incommodi tibi accrescere posset, si me mutua opera iuvares, et meam operam in rebus tuis sedulo experturus?

Quid ni? mori tecum vellem, tantum abest ut non in hac re auxiliares porrigam manus.

Sed hinc abeundi tempus. Tam tum non vide post festum (ut dicitur) approperemus.

Quid? vix secundae horae signum tactum est.

Si adhuc tam maturo est, domum abibo, ius quod heri vesperi reliqui feci ventriculo donabo. Tandem tua opera adiutus dicto citius quicquid est laboris expediam.

Tu modo iam ne diu moras necte.