Dialogi Pueriles — Dialogus Nonus

Ut vales Petre?

Maceratam vivo vitam, sed tamen incolumem et inconcussam.

Quot eleemosynas hodie emendicatus es?

Vix unam aut alteram. Nam nescio quo pacto cives omnes fame contabescere volunt.

Non calles; audio qua via eleemosynarum vindemiam facere possis. Non oportet statim a foribus pedem moveas; si importunius tibi obgannierint, urgendi sunt, et si crebro iacias, Venerem iacies (ut in proverbio est).

Quid? non raro me lapidibus minantur, nisi e limine discessero.

Iocantur tecum; ego perstarem, visurus quorsum res abiret.

Ego posthac me tibi comitem in emendicando pane adiungam; alioqui ante diem (sat scio) fame mortem oppetam, necessum est.

Quid ni? Ego omnibus machinis tuae paupertatulae obviam ire volo. Num vides quo pacto soleant mulieres illas cadaverosas a foribus arcere, et solus praedae inhiare?

Bene se res habet; non ullus me a latere tuo arcebit. Iam autem vale.