Colloquiōrum Puerīlium Fōrmulae — Othōnius et Theodorīcus

Ad forēs auscultātō Syrisce, & serva domum, nē quō abeās longius ab aedibus. Audīn'? quid dīcam? aut intrō abī, atque occlūde ostium. Sī quis mē quaeret, modo isse dīcitō ad portum. Sed per sinum videō, bene sit tibi bone vir.

Et tibi melius, at ubi is est bonus vir? quī is est?

Tū.

Tūne is?

Sī negās, negō. Sed valēsne?

Sī tū valēs, ego valeō, grātia deo.

Ut valēs?

Nōn male.

Ita volō. Libēns istud audiō, & superīs agō grātiās. Precor ut sit perpetuum. Faxit Deus, ut sit diūturnum.

Ita fīat.

Quōnam itūrus? quō pergis? quō properās?

Quō tū?

Dīc tū, prior ego rogāvī.

Ego hinc haud longē eō.

Et quidem ego haud longē.

Quō ergō?

Volō prius ex tē ⟦scīre⟧, quin tū ūnō verbō dīc quod tē rogō.

Quōcunque pedēs ferant, quō mē via dūcat. Num tū nunc es certē ⟦or⟧? obeō negōciī quiddam, domum eō, in templum, in forum.

Quid eō?

Quid ad tē pertinet? ut sacrum audiam, ut D. Martīnum Niuenium conveniam.

Num quid sēriae reī est?

Nōn est, minimē.

Ecquid cōnstitūtum cum illō habēs?

Nihil equidem.

Visāmus igitur ad portum, nisi tibi incommodum est, sī vacat.

Imò est commodum, vacat, sum nunc maximē vacuus.

Audīvī frequentēs crepitūs tormentōrum ferreōrum, fortassis appellunt nāvēs. Utrum māvīs ut in arcem eāmus, an in novum pontem?

Utrum vīs, mea nihil refert.

In arcem, inde commodissimē spectābimus.

Ut vidētur. Sed respice ad laevam, nōnne ex adversō caelum atrā nūbe obductum vidēs?

Quid tum? In umbrā igitur ambulābimus.

Et ventus invalescit, imber īnstat, pluvia impendet. Concēdāmus sub tēctum hoc proximum.

Quid? num ē sale factī sumus? mox ⟦abasserit⟧ pluvia.

Ah, mōrem mihi gere.

Fiat ex tuā sententiā, tametsī nihil necesse est, mōs gerātur tibi.