Colloquiium Harleianum

a) Υἱὲ προσφίλτατε,
κατάδεξαι
τοὺς ἐμοὺς
λόγους·
b) μέγιστον
κέρδος ἐστὶν
τοῦ πατρὸς
ἀκούειν.
c) ὄρθριζε οὖν
πρὸ πάντων
ἐν τῇ σχολῇ
διαφαίνοντος
τοῦ οὐρανοῦ.
d) ἔνδυσαι,
ὑπόδησαί σε,
〈νίψαι〉 τὴν ὄψιν,
καὶ ὕπαγε
πρῶτον
e) πρὸς τὸν Ῥωμαῖον
(παρὰ γραφέα,
παρὰ γραμματικόν,
παρὰ ῥήτορα),
f) ὅπως ἂν δυνηθῇς
ἄνθρωπος εἶναι.
καὶ ὅρα
μήτινα
ἀναστροφὴν
ποιήσειας·
g) οὐδὲν γὰρ
οὕτως
ἀναγκαῖον
εἶναι
εἰ μὴ τὰ μαθήματα.
h) ἐὰν δέ τίς σοι
ἐνοχλήσῃ,
μήνυσον
τῷ διδασκάλῳ.
i) γράφε,
ἀνάγνωθι,
ψήφισον,
〈ὅπως ἂν〉
j) πρὸς ἡλικίαν
τὴν ἀκμάζουσαν
ἔλθῃς
καὶ ἔμπ〈ε〉ιρος
καὶ δόκιμος.
k) πρὸς ταῦτα,
παῖς,
ἀποκρίνου.

a) Πατὴρ
τιμιώτατε,
κατάδεξαι
τοὺς ἐμοὺς
λόγους.
b) ἤκουσα πάντα
καὶ εἰς μνήμη〈ν〉
κατεθέμην.
c) χάριτας
ὁμολογῶ
μεγάλας
παρὰ θεόν.
καὶ διδάσκει 〈με〉
(καὶ δαπανᾷς)
d) νουνεχὴς
ἄνθρωπος
εἶναι.

a) Ἀνάστα, παῖ·
τί κάθησαι;
b) ἆρον
πάντα
βιβλία
τὰ Ῥωμαῖα,
τὰς διφθέρας
c) καὶ τὰς πινακίδας
〈καὶ〉 τὸν γλωσσοκόμον
καὶ τὴν παράγραφον,
τὸ μέλαν
καὶ τοὺς καλάμους.
d) ἀπέλθωμεν,
ἀσπασώμεθα.

a) Χαῖρε,
κύριε
διδάσκαλε,
καλῶς σοι
γένοιτο.
b) ἀπὸ σήμερον
φιλοπονεῖν
θέλω.
c) ἐρωτῶ σε οὖν,
〈δίδαξόν με〉 Ῥωμαϊστὶ
λαλ〈ε〉ῖν.
d) Διδάσκω σε,
ἐάν με πρόσσχῃς.
Ἰδού, προσέχω.
e) Καλῶς εἶπας,
ὡς πρέπει
τῇ εὐγενείᾳ σου.

a) ἐπίδος μοι, παῖ,
τὸ ἀναλογεῖον.
b) ταχέως οὖν
ἐπίδος
τὸ βιβλίον,
ἀνείλησον,
c) ἀνάγνωθι
μετὰ φωνῆς,
ἄνοιξον
τὸ στόμα,
ψήφισον.
d) ἄρτι καλῶς
ποίησον
τόπον,
ἵνα γράψῃς
ἅμιλλαν.

a) 〈Τὸν μισθὸν〉
οὐκ ἤνεγκας;
Ἤιτησα
τὸν πατέρα
καὶ εἶπεν·
b) Ἐγὼ αὐτὸς
ἐλεύσομαι
ἐκεῖ
ἅμα.
c) θέλω γὰρ
καὶ ἀπόδειξιν
λαβεῖν.
d) Πρᾶξον οὖν
ἐπιμελῶς,
ἵνα ἑτοῖμος ᾖς.
Ἑτοῖμός εἰμι·
e) ἧψα γὰρ
τὸν λύχνον
καὶ νύκτωρ
ἐμελέτησα.
f) Καλῶς ἐποίησας·
ἄρτι σε ἐπαινῶ.

a) λεύκανον τὸ πυξίον,
κάθησο
καὶ γράψον.
ὀρθὸς
ἐνεάζεις;
b) τὰς κεραίας
ποίησον
τῶν γραμμάτων.
c) 〈εἰς〉 τὸ μέλαν
τὸ σὸν
ὕδωρ ὀλίγον 〈βάλε〉.
ἰδοὺ ἄρτι
καλῶς ἔχει.
d) 〈Ἐπίδος〉
τὸν κάλαμον,
ἐπίδος
τὸ σμιλίον.
Ποταπὸν
θέλ〈ε〉ις;
e) Ὀξὺ θέλω
(ἢ ἀμβλύ).
Ὀξὺ θέλεις;
διὰ τί;

a) Ἐχθὲς
ἤργησας
καὶ δείλης
εἰς τὴν οἰκίαν
(ἔπαιζες)
οὐκ ἦς.
b) ἐγώ σε
ἐζήτησα
καὶ ἤκουσα πάντα
παρὰ τοῦ τροφέως σου,
ἅπερ ἐποίησας.
c) Ψεύδεται
ὅ σοι εἰπών,

a) ἦγεν γάρ με
ὁ πατήρ μου
εἰς τὸ πραιτῶριν
μεθ’ ἑαυτοῦ.
b) προσηγορεύθη
ὑπὸ τῶν ἀρχόντων
καὶ ἐπιστολὰς
ἔλαβεν
ἀπὸ τῶν κυρίων
τῶν ἐμῶν
τῶν αὐτοκρατόρων·
c) καὶ εὐθέως
προῆλθεν
εἰς τὸ ἱερὸν
d) καὶ ἔθυσεν
τῷ αἰωνίῳ
καὶ τῇ νίκῃ
τῶν αὐτοκρατόρων,
καὶ κατῆλθεν.
e) σήμερον δὲ
διακρίσεων
ἀκούει
ἀπὸ ὥρας
πρώτης.

a) Ἀφορμὰς
ζητεῖς
πράττ〈ε〉ιν
b) καὶ οὐκ οἶδας
ὅτι αἱ ἀργίαι
τοὺς παῖδας
ἀπαιδεύτους
ποιοῦσιν.
c) δ〈ε〉ῖξον,
ἴδω,
πῶς
ἔγραψας;
d) καλῶς λίαν
ἄξιος εἶ
δαρῆναι.
e) ἰδού,
συγχωρῶ σοι.
f) σήμερον δὲ
ὕπαγε
καὶ ἀρίστησον,
καὶ ἀπὸ τοῦ ἀρίστου
ταχέως
ἐλθέ.
g) καλὰς ὥρας.
Καλῶς σοι
γένοιτο.

a) Πάλιν ἐρῶ
συμμικτὰ
καὶ ἀναγκαῖα.
b) ἔστιν δὲ
ταῦτα
ἀσπασμὸς
λόγων,
ἐπερωτήσεις,
λοιδορίαι,
καὶ ἄλλα πολλά.

a) Κύριε,
χαῖρε.
σωθείης ἀεί,
προσφίλτατε.
b) πῶς
τὰ πράγματά σου;
πάντα καλῶς;
Ὡς οἱ θεοὶ
θέλουσιν.
c) τί πράττ〈ε〉ις; Νῦν
ἔπραττον,
νῦν δὲ
σχολάζομαι.
d) Θέλω σοι
ἐγχειρίσαι
τὴν διοίκησιν
τῆς ἐμῆς πράξεως.
e) ἄγωμεν·
περιπάτει
καὶ ἐγὼ
δώσω σοι
τί πράξῃς.
f) πάντων γὰρ
τῶν ἀγαθῶν
ἄξιος εἶ.

a) Ἠσπαζόμην σε
τριθημέρᾳ
ἄνω ἐν τῷ ἱερῷ,
καὶ οὐ προσέσχες.
Κἀγὼ προσεκύνουν.
b) Καὶ τὸν φίλον
τὸν σὸν
ἑώρων
μετὰ σοῦ.

a) Ὁρῶ ὅτι
λουσάμενος
ἐπὶ δ〈ε〉ῖπνον
ἀπήρχου.
b) Τί σέ;
c) Καὶ οὐ
δύναμαι
ἀντειπεῖν
αὐτῷ·
πολλὰ γὰρ
εἶπέν μοι.
d) ὑπάγω οὖν,
ἵνα ταχέως ὑποστρέψω.

a) Ὕπαγε οὖν.
τί στήκεις;
b) Δράμε οὖν
καὶ εἰπὲ αὐτῷ,
ἵνα μείνῃ με·
ἔχω γὰρ αὐτῷ
τίποτε εἰπεῖν.
Ἐκδέξομαι οὖν.
c) Πρῶτον
εἰς τὴν οἰκίαν
ἀνελεύσομαι.
d) Ἴδου ὧδε
καθεζόμενον.
Τοιοῦτον
ἐμὲ οἶδας.
e) Ἀλλὰ ταχέως
ἐποίησας
ὅ σοι εἶπον;
Οὐδέπω.
f) Διὰ τί;
Ἄρτι ποιῶ·
σπεύδω γὰρ ἔξω
g) (πεινῶ,
εἰς γάμους,
πρὸς φίλον,
δέχονταί με,
ἵνα λούσωμαι).

a) Ὕπαγε οὖν.
τί ἕστηκας;
Τί σοι ἀνήκει;
ἐπίτροπός μου εἶ;
b) Ὕπαγε,
ἀναχώρει
(ἀναχωρήσεις),
ἐπιθέτα.
c) Λοιδορεῖς με,
κάκιστε
καὶ μισητέ;
d) Αὐτοῖς
ταῦτα ποίει,
ἀναιδέστατε.
e) Σιώπα.
f) Καλῶς σοι εἴη,
ἀνα〈ι〉δέστατε
ἄνθρωπε.
g) Ταῦτα ἀκούσεται
ὁ δεσπότης σου,
εἰ ἀπαντήσει μοι.

a) Ἄφες· ἴδε
τί μοι ποιεῖς.
b) Οὐ φροντίζω σου
ταῖς ἀπ〈ε〉ιλαῖς.
c) Πολλὰ
ἐκδικῶ,
ἀφηλπισμένε.
d) Ἐκεῖ
τὰς χεῖρας ἔχε.
e) Καὶ δέρ〈ε〉ις με; φοβοῦμαι.
μεγάλη σου
ἡ ἀξία.
f) δύναμαί σε
κἀγὼ δεῖραι,
ἀλλὰ εὐλαβοῦμαί σε
καὶ τὴν θείαν πρόνοιαν.

a) Λοιδορεῖς με,
κακὴ κεφαλή;
σταυρωθείης.
b) Κακῶς ποιεῖς
καὶ οὐκ οἶδας
ὅτι οὐ συμφέρει σοι.
c) Διὰ τί;
Ὅτι ἐγὼ
εὐγενὴς
ἄνθρωπός εἰμι,
σὺ δὲ ἀχρεῖος
δοῦλος.
d) Σιγὴν ἔχε.
e) Θέλ〈ε〉ις οὖν
μαθεῖν·
οὔκ εἰμί σοι
ὁ ἴσος.
Οὔκ, ἐπιθέτα;
f) Θέλω μαθεῖν
πότερον
δοῦλος εἶσαι
ἢ ἀπελεύθερος.
g) Οὐ δίδωμί σοι
λογισμόν.
Διὰ τί;
Ὅτι οὐκ 〈ε〉ἶ ἄξιος.
h) Ἄγωμεν
πρὸς τὸν κύριόν σου.
Τυχόν.
i) Ἐγὼ γὰρ
εὐγενὴς
πᾶσιν
γνώριμος
καὶ οἰκοδεσπότης.
j) Φαίνεται
ἀπὸ τῆς ὄψεώς σου.
Ἀπέλθωμεν ἡμεῖς.

a) Ἐὰν ἔλθῃ
Αὐρήλιος,
μὴ ἐπιλάθῃς
εἰπεῖν αὐτῷ
ὅτι ἐνταῦθα ἤμην.
b) Ἔκδεχε με.

a) Εὐκαίρως ἦλθας.
ἐζήτουν σε,
ὅτι ἐγένετό μοι
κακόν.

a) Ἀπέλθωμεν,
λουσώμεθα.
Ὅπου οὖν λουόμεθα;
Ὅπου θέλ〈ε〉ις.
b) Ὡς ἑορτή ἐστιν,
ἔλαβον
ἡμῖν λάχανα,
τάριχον
καλὸν
καὶ ἰχθύας,
c) ὀψώνια,
κρέας,
οἶνον ἡδὺν
καὶ ὄρν〈ε〉ις.
Καλῶς ἔχομεν.
d) Ἐγώ εἰμι καὶ σὺ
καὶ ἄλλοι δύο
φίλοι.
e) Ποῦ οὖν
εὐφραινόμεθα;
Ὅπου θέλετε·
κολλήγιον
γενέσθω.
f) Ἀλλὰ θέλομεν
ἁπλουστάτους
μεθ’ ἡμῶν
ἀνθρώπους·
ἀναψύχει
μετὰ τοιούτων
σπαταλῆσαι.
g) Ὁ δὲ ἀδελφός μου
παρῃτήσατο·
ἐχθὲς γὰρ
εἰς τὸ βαλανεῖον
ἀηδίαν ἐποίησεν,
h) ἀναγκασθεὶς
ὑπὸ ἀνδρῶν
μεθυστῶν,
καὶ δυσωπεῖται
προελθ〈ε〉ῖν.

a) Ἐὰν πάντα
καλῶς,
τρίτῃ ἡμέρᾳ
ἱππικός ἐστιν,
καὶ μετὰ ταῦτα
θέατρα
τῶν μονομάχων.
b) καὶ κοινότερον οὖν
θεωρήσωμεν
καὶ οὕτως
μετὰ ἐκείνου
λουσώμεθα,
c) ὅταν
ἀπολύσωσιν
θεωρίαι.
Ὡς θέλ〈ε〉ις.

a) Οὐκ ἔστιν οὗτος
Λούκιος,
ὁ τὸ ἐμὸν
ἀργύριον
ἔχων;
b) ὅδε ἐστίν.
προσελθὼν οὖν
ἀσπάσομαι αὐτόν.
Χαῖρε,
οἰκοδέσποτα.
c) οὐδέπω
δύναμαι
λαβεῖν
τὸ ἐμὸν
ὅ μοι
ὀφ〈ε〉ίλεις
τοσούτῳ χρόνῳ;
d) 〈Τί〉 λέγεις;
μαίνῃ.
e) Ἐδάν〈ε〉ισά σοι
ἀργύριον,
καὶ λέγ〈ε〉ις
Τί μαίνῃ;
ἀποστερητά,
οὐ γινώσκεις με;
f) Ὕπαγε,
ζήτει
τίνι
ἐδάν〈ε〉ισας·
ἐγὼ γὰρ
οὐδέν σου
ἔχω.
(ἐκπέπλεκται.)
g) Ὄμοσόν μοι.
Ὀμνύω
ὅπου θέλ〈ε〉ις.
Ἄγωμεν.
ὄμοσον
ἐν τῷ ἱερῷ.
h) Μὰ τὸν θεὸν τοῦτον,
οὐδέν μοι
ἔδωκας.
i) Ἄρτι καλῶς·
μάχην
καὶ ἀμφισβήτησιν
ποιῆσαι
οὐκ ἔστιν
καλὸν
ἐλευθέρῳ
ἀνθρώπῳ
καὶ οἰκοδεσπότῃ.

a) Καὶ λοιδορεῖ
ὁ θηριομάχος;
ἄφες ἐμέ,
καὶ τοὺς ὀδόντας
αὐτοῦ
ἐκτινάξω.
b) Κἀγώ σε ἐκτυφλῶ.
Θεωρῶ
τί μοι ποιεῖς.
c) Ἐγώ σε ποιήσω
εἰς φυλακὴν
ἀπελθεῖν,
ὅπου ἄξιος 〈εἶ〉
γηρᾶσαι.
d) Λοιδορεῖς με,
φυλακῖτα;
τὸ ἴσον ἐστὶν
ἐγὼ καὶ σύ·
οὐ φροντίζω σου.
e) Φίλον ἔχ〈ε〉ις
καί με εὑρήσεις
ἔχοντα.
Καλῶς λέγεις.
ἰδοὺ συγχωρῶ σοι.

a) Ὕπαγε. ὃ δὲ
ἀναγκαῖόν ἐστιν
ταῖς γυναιξίν,
κἀγώ 〈 . . . 〉
b) Ἕως ἐρχόμεθα,
ἑψήσωσιν
καὶ ἐπιμελῶς
ἀρτύσωσιν.
c) Καὶ ἆρον ἡμῖν
ἀλλάξιμα
εἰς τὸ βαλανεῖον.
d) Καὶ ἄνοιξον
τὸ ἀρμάριον,
καὶ εὑρήσεις ἔσω
μαρσύπιον
ἐν ᾧ ἐστιν ἀργύριον·
καὶ φέρε ταχέως
πρὸς τὸν τραπεζίτην.
e) Εὐτυχῶς
ἔγραψα
περὶ ὁμιλίας
καθημερινῆς.

a) Τί ἐστιν,
ἀδελφέ;
διὰ τί οὐχὶ
ἦλθες πρὸς
τὸν ναόν;
b) (εἰς τὴν οἰκίαν;
πρὸς τὴν ἀγοράν;
πρὸς τὸ ἀκουστήριον;
πρὸς τὸν δικαστήν;
πρὸς τὸν ὑπατικόν;
c) εἰς τὴν πόλιν;
εἰς τὸ χωρίον;
πρὸς τὸν ἀδελφὸν
ἡμῶν;)
d) ἐγώ σε
ὑπομένω
καὶ διὰ σὲ
βραδέως
ἐδείπνησα.

a) Ἄπελθε
πρὸς τὸν ἀδελφὸν
καὶ εἶπον
αὐτῷ·
b) Τί σοι
ἐποιήσαμεν,
ἵν’ ἀμελῇς
ἡμᾶς;
c) ἐγώ σε
ἀγαπῶ,
ἐγώ σε
φιλῶ,
μὰ τὸν θεόν
d) (μὰ τὸν οὐρανόν,
μὰ τὸν ἥλιον,
μὰ τὴν γῆν,
μὰ τὴν σωτηρίαν
μου).
e) καὶ αὐτὸς
οἶδας
ἐπειδὴ
φίλος
ἡμῶν 〈εἶ〉.

a) Παιδάριον,
ταχέως
ποίησον
καὶ ἆρον
τὰ σάβανα,
b) ἐπειδὴ
λούσασθαι
θέλω καὶ
οὐδείς ἐστιν ὧδε
τῶν παιδαρίων
c) (τῶν ἀδελφῶν,
τῶν φίλων,
τῶν δούλων).
d) Διὰ τί
ἐβράδυνες,
ὅπου σε
ἔπεμψα;
τί ἔπραξας;
e) Πάντα
καλῶς;
Ἔδωκέν μοι
ἐπιστολήν.
f) Καὶ ὅπου ἐστίν;
(Οὐκ ἔστιν ὧδε.)
Ὧδέ ἐστιν.
g) Δὸς αὐτήν,
ἵνα
καὶ ἴδω τί μοι
ἔγραψεν.
h) οὐδέν σοι
εἶπεν;
Οὐδέν.