Colloquiōrum Puerīlium Fōrmulae — Reinerus, Guillelmus, Puer

Herī aliquot aequālēs dēcrēvimus in hunc diem pilā lūdere, locus, tempus cōnstitūtum est, praeteriit tempus, quo in locō dictum est, omnēs extrā unum Guillelmum adsunt, nunc mihi hoc negōciī cēterī dēdēre illum ut quaeram. Idque adeō domum eius īre pergam, ibi plūrimum est. Sed aedēs occlūsās videō, occlūsa iānua est, pulsābo forēs, heus heus.

Hic quis est? quis ad forēs?

Ego sum familiāris.

Quid est reī? quid quaeris? quid vīs?

Guillelmum volo sī domī est, estne Guillelmus intus?

Nesciō equidem, incertus sum, haud sciō, sed vīsam, nōn est: forīs est, vērum iam hīc crēdo eum adfutūrum, paruisper opperīrī sī vīs, iam hīc aderit.

Ubinam est quaesō? ubi illum quaeram?

Locum nōvī, ubi sit, at nōmen nesciō illīus hominis.

Dic ergo locum.

Nōstine pontem hunc apud aedem sacram?

Quid nī nōverim?

Praeteritō hāc rēctā plateā ad alterum pontem ūsque, ibi angiportum propter est, nōstine?

Nōvī.

Hāc pergitō, aut nōvī viam breviōrem, sānē hāc propius ībis. ⟦Scīsne⟧ Crassī huius dīvitis aedēs?

Sciō.

Ubi eās praeterierīs ītō ad sinistram, paululum ad laevam dēflectitō, posteā est ad hanc manum sartrīna & ex adversum fabrīca ibi est.

Eō rēctā illuc.

I sānē, quīn sī iubēs ipse potius illuc trānscurrerō.

Imò ut velis rogo.

Equidem lubēns faciam, quid vīs dīcam?

dic mē ōrāre ut veniat.

Ad tē?

Imò quo herī cōnstituit sē ventūrum.

Teneō, quid reī est?

Nē quaerās. Quod tua nōn refert, percontārī dēsinās.

Nihilne amplius?

Tantum est.

Nihil aliud dīcam?

Nihil, aderit continuō hoc ubi ex tē audierit.

Sed eccum ipsum.

tē iamdūdum quaerō Guillelme, ubi cessāstī tam diū?

mēne quaeris? quidnam est?

Etiam rogās?

Quin dic quid est?

Quasi nesciās.

Scīre?

Tū nescīs?

Mitte id quod sciō, dic quod rogō.

Ita tibi semper stet in capite pileum, ut tū nescīs.

Ego mē negō, tu quī ais redige in memoriam.

Eho tū nescīs quid quibuscum herī cōnstitueris?

Sī tū nihil narrās?

Pergis?

Sciam sī dīxeris.

Eia dēliciās facis.

Sīc soleo. Dē tē quidem hoc didicī.

Amābo Guillelme, sat est, satis iocātus es, dēsine lūdos facere atque i mēcum ūnā.

Iam sciō, ah vix tandem sēnsī super hāc rē tē loquī, sciō, in mentem venit.

Sed properēmus ōcyus iamdūdum aliī tē expectant.

Parātus sum.