Colloquiōrum Puerīlium Fōrmulae — Andreās, Nicolāvs, Petrus
Lūsus pīlae — Palmāriae
Persōnae:
Andreās, Nicolāvs, Petrus
Andreās, Nicolāvs, Petrus
ANDREAS, NICOLAVS, PETRVS.
Andreās
Quō properās, Nicolae?
Nicolāvs
Rogās? Quā nusquam magis invītus.
Andreās
In lūdum nē?
Nicolāvs
Imō in arcerem.
Andreās
Quid ais? In phrontistrērium nostrum.
Andreās
Huī, tam ⟦ato⟧? Est diēs iēiuniī.
Nicolāvs
Quid tum? Praeceptor iussit.
Andreās
Eō tēcum, feram modo librum meum, paulisper manē.
Nicolāvs
Quam vellē nōbīs hodiē contingere scholārum fēriās. Vtinam nunc nōbīs contingat lūdendī venia.
Andreās
Imō plagae citius contigerint. Nūlla spēs est, ita difficilem hāc in parte praeceptōrem hunc nactī sumus; sed cūr isthūc optās?
Nicolāvs
Caelum est nōn inamoēnum.
Andreās
Est, quid posteā?
Nicolāvs
Animus est lūsitāre pīlā.
Andreās
Quīcum?
Nicolāvs
Tēcum, nisi recūsās.
Andreās
Vnde nōbīs fūne?
Nicolāvs
Quōrsum est opus?
Andreās
Nōnne oportet trāns fūnem mittī ac repellī pīlam? Nisi velīs datātim lūdere.
Nicolāvs
Valeat puerile lūsus genus, nōs
dē lapide lūdāmus, missā quam longissimē potest pīlā, aut sī māvīs dē tēctō domus.
Andreās
Dīc ubī.
Nicolāvs
Vtinam liceat in āreā Gymnasiī.
Andreās
Frūstrā isthūc optās.
Nicolāvs
Iuxtā moenia igitur.
Andreās
Venit isthūc mihi in mentem, cēterī nē praeceptor rescīscat, metuō.
Nicolāvs
Nunquam eō venit, quī rescīscere possit?
Andreās
Sī tantopere isthūc vīs fiat, sed quis erit arbiter certāminis?
Nicolāvs
Quis nisi Petrus?
Andreās
Vbī is est?
Nicolāvs
Ēcum, ā tergō nostrō. Petre, opportūnē tē nōbīs obtulisti, per tempus advēnis.
Petrvs
Quid negōciī est?
Nicolāvs
Dēcrētum est nōbīs certāre pīlā, tē nōbīs arbitrum cupimus.
Petrvs
Quandō? Ad secundam.
Petrvs
Nōn grauor amīcīs operam dare.
Andreās
Amīcē facis.
Petrvs
Decet; vērum intereā dum sermōnēs cēdimus, hōra abit, perīculum est nē sērō veniāmus, prōcēdāmus ocyus.
Andreās
Vtinam nunc mātūrē dīmittāmur ē lūdō.
Nicolāvs
Cōnfīdō fore.
Andreās
Vix tandem! Vbī nōbīs Petrus est?
Nicolāvs
Mox aderit, iam veniet; atque eccum, ipsum videō. En adest, properēmus ad lūsum.
Andreās
Quī vīcerit, quid praemiī fieret? Quantī lūdēmus?
Nicolāvs
Prō taliō.
Andreās
Nōn repugnō, sī mihi galeam praebēs.
Nicolāvs
Aut prō gloriā.
Andreās
Age, nōn recūsō. Quī passūs fuerit pīlam manēre intrā līneam aut attāctam prīmō resultū, nōn manū repulerit, in damnō erit; duntaxat cum dēterminīs vincendīs certābitur, alioquī sine fraude estō.
Nicolāvs
Haud aliter cēnseō.
Andreās
Quis feret pīlās?
Nicolāvs
Sunt mihi quattuor, rotundulae iuxtā ac candidulae, quibus nē polybūs quidem elegantiōrēs sēverit.
Andreās
Age igitur, auspicēmur bonīs avibus. Sed uter prior excipiet pīlās?
Nicolāvs
Tū, quippe quī perītior es.
Andreās
Imō sorte potius experiāmur.
Nicolāvs
Quid opus est?
Andreās
Opus est, ita enim parēs sumus, at nūllī magis.
Nicolāvs
Vtinam sīmus.
Andreās
Fiat sortītiō inquam.
Nicolāvs
Fiat, num ego vetō?
Andreās
Vtram partem caelum spectātūram coniectās, signātam an huic adversam?
Nicolāvs
Signātam.
Andreās
En adversam. Tū prior excipies. Trānsitō illūc.
Nicolāvs
Dēfīniāmus quō locō sit futūra līnea.
Andreās
Istō.
Nicolāvs
Quis erit pīlae scopus?
Andreās
Fenestra.
Nicolāvs
Placet. Eia, mitte pīlam in tēctum.
Andreās
Accipe.
Nicolāvs
Mitte iocō prīmum. Age, nunc sēriō. Euge, pīla tēctum nōn attigit. Habeō quīndecim.
Andreās
Haud satis sciō, volō disquīrātur.
Nicolāvs
Nōn attigit profectō.
Andreās
Ad spectātōrēs referāmus. Aiunt attigisse.
Nicolāvs
Quid tū Petre? Negat.
Andreās
Pergāmus ergō. Lūsum prōsequāmur. Posthāc cīrcumspectius miserō. Euge, tantundem habeō quantum tū.
Nicolāvs
Ego trigintā. Vīcī quadrāgintā quīnque.
Andreās
Tū sanē parum commodē mittis.
Nicolāvs
Rīdiculum, an postulās ut tibi in manum dem?
Andreās
Vt lubet, pār pārī retulero.
Nicolāvs
Licet per mē quidem.
Andreās
Sed praestat ingenuē lēgitimeque lūdere. Signā terminum. Habeō trigintā. Quid nunc ais? Iam tē aequāvī.
Nicolāvs
Fateor, mūtā locum, habēs duōs terminōs.
Andreās
Habeō, sed qualēs optē hostibus meīs.
Nicolāvs
Imō sunt nōn paenitendī, sed excidistī ā priōre terminō.
Andreās
Facile isthūc quidem fuit. Factum optimē, rūrsum parēs sumus.
Nicolāvs
Vellem quidem.
Andreās
An nōn sumus?
[PETRVS:] Equidem aliōrsum dīxeram.
Andreās
Ineptis, adiice mihi pīlam.
Nicolāvs
En tibi duās metās satis longinquās.
Andreās
Vtanque.
Nicolāvs
Imō
nōn potēs eās praetercurrere, tam remotās.
Andreās
Ēventus docēbit.
Nicolāvs
Atquī sī alterutram vīceris, cēdāt tibi huius lūdī victōriam.
Andreās
Accipiō condiciōnem. Euge, vīcī; meus hīc lūdus est.
Nicolāvs
Iocābar equidem. Prōmissī periculum.
Andreās
Nihil agis, nōn sīc elūdēs.
Nicolāvs
Age, instaurēmus certāmen.
Andreās
Nihil dētractō.
Nicolāvs
Optimē habet, est ut capiō. Priōrem superāvī.
Andreās
Sors mihi aequa tēcum est.
Nicolāvs
Nōn diū futūra. Dīxī?
Andreās
At ego iam tē nōn sum inferior.
Nicolāvs
At ego rūrsum superō. Nunc rēs agitur. Quid tibi vidētur hīc terminus?
Andreās
Nōn malus hercle.
Nicolāvs
Nunc mihi haud dubium est quīn vīcerō.
Andreās
Aequō animō ferendum isthūc est mihi quandō hoc est lūsus alea. Sed iam deficiunt nōs pīlae, & sūdōre permadeō; optimum est ā lūdendō dēsistere.
Nicolāvs
Sī tibi isthūc placet, mihi nōn displicet.
FINIS.