Dialogi Sacri - Dialogus Tricensimus Sextus (Liber Quartus)

Carcerem quidem invenimus clausam dīligentissimē, & custōdēs forīs ante iānuam adstantēs, sed ubi aperuimus, nēminem intūs invenimus.

Videor vidēre rērum nātūram invertī. Nunquam huiusmodī mōnstra nē fandō quidem audīta sunt. Quid? Egressōsne esse clausō carcere?

Hominēs illī, quōs vōs in custōdiam dedistis, sunt in fānō, & ibī populum docent.

Haec sunt cuiusmodī, ut quamvīs dē mente dēiciant. Sequiminī mē, apparītōrēs: addūcam eōs in concilium.

Sed sine vī: etenim concitārēs in nōs valgī sēditiōnem, & statim ad saxa venīrētur: nam magnum est plēbis in eōs studium.

Nisi prōvidēmus, āctum dē nōbīs est: iam nūllō in pretiō sumus, omnium oculī in eōs sunt coniectī. Prōspiciendum aliquā ratiōne est.

Ecce hominēs!

Nōnne vōs vetuimus istō nōmine docēre? Atquī replēvistis Hierosolyma doctrīnā vestrā, & vultis in nōs illius hominis sanguinem dērīvāre?

Pārendum Deō magis est quam hominibus. Deus maiōrum nostrōrum Iēsum suscitāvit, quem vōs in patibulō suspēnsum interfēcistis. Hunc Deus Ductōrem & Servātōrem suā dextrā extulit, ut per eum Īsraēlītīs ad sāniōrem vīvendī ratiōnem reversīs, veniam daret peccātōrum. Et nōs sumus eī testēs hārum rērum; necnōn sācer ille spīritus, quō Deus eī oboedientēs afflāvit.

Ō audācissimōs impostōrēs! Quid agimus, virī? Quīn dē hīs poenās sūmimus?

Iubēte, sī placet, eōs paulisper forās discēdere. Cōnsīderāte, virī Īsraēlītae, dē hominibus hīs, quid eīs sītis factūrī. Superiōribus diēbus exstitit Theudās quīdam, quī sēsē iactābat esse aliquem, cum quō hominēs ad numerum quadringentōrum sēsē coniūnxērunt. Is occīsus est, & quotquot eī pārēbant dissipātī, & ad nihilum redāctī. Post eum exstitit Iūdās Galilaeus, tempore prōfessiōnis, multumque ad sēsē hominum trādūxit: sed & is periit, & omnēs quī eī obtemperābant prōflīgātī sunt. Nunc quoque vōs summoneō, ut vōbīs ab hīs hominibus temperētis, eōsque missōs faciātis. Nam sī hoc cōnsilium & opus ab hominibus est, dissolvētur: sīn ā Deō est, id dissolvere nōn potestis, nisi forte vultis vidērī Deō repugnāre.

Nōn male cōnsulit Gamaliēl, ut mihi quidem vidētur.

Sed ēvocēmus hominēs, eōsque virgīs caedāmus, & vetēmus ūllam Iēsū nōminis mentiōnem facere.