Colloquia Latinō Sermōne Cōnscrīpta - Pars Prior - Colloquium Primum

ANTEQUAM FORĒS LYCAEĪ APERIANTUR (Prima che si aprano le porte del Liceo)

Persōnae:
Andreās, Petrus
Andreās
Salvus sīs, Petre!
Salute, Pietro!
Petrus
Et tū salvus sīs, amīce! Cūr tam anhelus advenis?
Salute anche a te, amico! Perchè arrivi così affannato?
Andreās
Solitō diūtius domī sum commorātus, ut ea recolerem quae hodiē magistrō reddenda sunt.
Mi son trattenuto più a lungo del solito a casa, per ripassare ciò che si deve ripetere oggi al professore.
Petrus
Tē beātum! Ipse enim pēnsa absolvere nōn potuī. Herī tōtum ferē diem in campō lūsī folle pedibus mittendō; quō genere lūsūs maximam dēlēctātiōnem percipiō.
Felice te! Io infatti non ho potuto terminare i compiti. Ieri ho trascorso quasi tutto il giorno al campo sportivo a giocare a calcio; dal qual genere di gioco traggo grande diletto.
Andreās
Iocō an sēriō dīcis?
Lo dici sul serio o per ischerzo?
Petrus
Sēriō quidem, adeō ut timeam nē poenās solvere debeam; quae ex memoriā hodiē reddenda sunt haud teneō absolūtē.
Sul serio, purtroppo, tantochè ho paura di dover pagare il fio; quel che oggi bisogna ripetere a memoria non me lo ricordo affatto.
Andreās
Nōlī animum dēmittere, suspicārī enim licet tē interrogātum nōn īrī. Quod sī forte accidat, aequō animō sīs; peropportūnē ēvēnit ut pone tē sedeam, suggerem dissimulanter et fīdēliter, quā in arte nōndum quemquam invēnī, nōn dīcam parem sed nē secundum quidem.
Non ti scoraggiare; si può anche pensare che tu non sarai interrogato; e se per mala ventura avvenga, sta’ tranquillo. Per fortuna io siedo dietro a te, ti suggerirò in modo da non farmene accorgere e bene, arte nella quale non ho trovato ancora, non dirò uno che mi uguagli, ma che mi sia secondo.
Petrus
Grātiās tibī quam plūrimās agō; spēs opēsque meae in tē omnēs sunt. Sed ecce Franciscus! Salvum tē vēnisse gaudemus; quid novī affers? Interfuistīne conventuī quem in hesternum diem indīxit is quī in nostrā urbe praeest «Lictōriae Pubī»?
Ti ringrazio veramente di cuore; tutte le mie speranze, tutte le mie fortune sono in te. Ma ecco Francesco! Ben arrivato! Che ci porti di nuovo? Fosti ieri all'adunata che indisse il Presidente dell'Opera Balilla?
Franciscus
Interfuī et maximī momentī rēs dēcrētae sunt.
Ci partecipai e furono stabilite cose importantissime.
Petrus & Andreās
Quaenam?
Quali?
Franciscus
Dēcrētum est ut proximā dominicā diē omnēs lictōriī adulēscentēs exercitātiōnī campēstrī intersint. Hōrā prīmā nōs convenīre debēmus in plateam «Iōsēph Garibaldi», mīlitārī ornātū indūtī, sagulum convolutum in balteō gestantēs; quod periculum est, quō caelō iamdum ūtimur, nē imber dēcidat. Sclōpēta sūmenda erunt in aedibus «Mīlitiae Voluntāriae Nātiōnis Sēcūritātī tuendae». Cum autem vērisimile sit ut exercitātiō prōdūcātur ultrā merīdiem, unusquisque dēbet sēcum cōnferre in sacculō quod sufficiat sitī atque famī explendīs. Sed mihī videor tintinnābulum audīre. Iam patent forēs et iānitor nōs intrō vocat. Utinam Deus bene rem vertat!
Fu deciso che Domenica prossima i Giovani Fascisti partecipino ad una esercitazione in campagna. Dobbiamo riunirci alle sei in «Piazza Garibaldi» in divisa, con la mantellina arrotolata a tracolla, perché c'è pericolo che piova, dato il tempo che fa. I moschetti bisognerà prenderli alla sede della «Milizia Volontaria Sicurezza Nazionale». Essendo poi probabile che l'esercitazione si protragga oltre mezzogiorno, ognuno deve portare nel tascapane quel che gli basti per la colazione. Mi sembra di sentire suonare la campanella; si apre già la porta e il portiere ci chiama dentro. Che Dio ce la mandi buona!