Dialogi Sacri - Dialogus Secundus (Liber Tertius)

Iam tandem pervēnimus Ecbatāna, Tobiā frāter. Hāc nocte dīvertēmus ad Raguēlem. Is senex quidam est, quī fīliam habet ūnicam, fōrmā praestantem, nōmine Saram. Ego cum eō agam, ut eam tibi det in mātrīmōnium. Est bonā indole praedita, et patriī dīlēctissima. Nōn dubitō, quīn nōn sit ille tuīs postulātīs contrādictūrus, neque eam contrā lēgem Mōsis aliēnigenae trāditūrus. Nōs eam ad patrem tuum dūcēmus.

At audiō, frāter, eam iam septem virīs esse trāditam, quī antequam in ēius complexum vēnerint, mortuī sint, ab Asmōdaeō (ut dīcitur) daemōnum rēge necātī. Quāpropter, nē mē ille interficiat, nōn mediocriter pertimēscō. Quod sī, fieret, parentibus trīstissimī causam exitūs praebērem, quī alium nūllum neque fīlium neque fīliam habent, ā quō eīs vītā dēfūnctīs parentētur.

Verēre modō Iovam, ēiusque memor estō: tum etiam patris tuī praeceptum recordāre, ā quō iussus es uxōrem ēiusdem tēcum familiae dūcere. Tum, mē auctōre, nihil daemōnem timuēris. Satis explōrātum habeō, tē eam hāc nocte in mātrīmōnium esse habitūrum. Igitur ubī in cubiculum cum eā intrōīveris, sūmitō cor piscis quem tū in Tigrē flūmine dīlacerāstī: et ex eō sub ēius pallam suffītum faciō. Eō nīdōre olfāctō daemōn puellam fugiet, nunquam eam repetitūrus posteā. Cum autem tibi cum eā congredī libebit, surgitōte dē lectō geniālī, Iovamque ōrātōte, et obsecrātōte, ut vōbīs prō suā clēmentiā opem ferre, puellaeque medērī velit. Tum dēmum cum eā rem habēbis, ex quā līberōs mārēs procreābis. Sed omnem timōrem abice: nam ea tibi dēstināta est ante orbem conditum, per tēque eam Iova ā daemōne vindicātūrus est.

Quid futūrum sit, vidērit Deus. Sed certē facit tua ōrātiō, ut ā coniugiō nōn abhorream.

Iam appropinquāmus domō Raguēlis: et ecce cum ante suās aedēs. Salvē.

Salvēte et vōs. Aspice hunc, Ednā, quam hīc adulēscēns fōrmā referat Tobaeum frātrem meum.

Unde estis, frātrēs?

Ex captīvīs, quī sunt Nīnevae, ex Nephthalīnā tribū.

Nōstisnē Tobaeum frātrem nostrum?

Nōvimus.

Valetne?

Valet.

Iste Tobaeus frāter (ut dīcitis) vester, pater meus est.

Ō faustum diem! Libet tē complectī. Iovam tibi propitium precor, fīlī: nam ex virō optimō et probissimō nātus es. Age, uxor, sī quid est lautius, apparētur cēna; placet arietem mactārī. Volō ego hōs hospitēs accipī līberāliter. Succēdite, nostrō tēctō: praestēmus nōs hilarēs.

Iam tempus admonet Azariā, ut dē mātrīmōniō mentiōnem iniciās.

Meminī. Quoniam fīliam habēs iam nūbilem, Raguēle, et hīc est adulēscēns, et aequālis illī, et tribūlis, petēbat, ut eam sibi nūptum locārēs.

Nōn mē praeterit, satius esse eam tibi, quam alterī trādī. Sed vērum tibi dīcam: Eam iam septem virīs locāvī (nē nesciās) quī omnēs ante ēius congressum mortuī sunt. Vērum ede et bibe, et istam rem omitte.

Nihil agis: neque cibum ego neque pōtiōnem capiam, quīn tū eam mihi in mātrīmōnium concesseris.

Postquam ita īnfīxum in animō habēs obtinētō sānē. Et quia cōnsanguineī estis, ego iam nunc eam tibi in mātrīmōnium trādō, ex īnstitūtō Mōsaicō, et Īsraēliticō. Hūc adēs, Sarā: accipe hanc, Tobiā. Iova Deus Caelestisissimus vōs hāc nocte custōdiat incolumēs, suāque in vōs clēmentiā ūtātur.