Dialogi Sacri - Dialogus Decimus (Liber Tertius)

Audīte, ūniversa Iūdaeōrum conciō, quamobrem in vestrum iūdicium addūcta sit haec Iōachimī uxor Susanna. Hei, cum nōs duo iūdicēs in hortīs ēius marītī sōlī dēambulārēmus, haec cum duābus pedissequīs ingressa est: quās ubī forās āmandāvit, hortōrumque iānuam obserāvit, vēnit ad eam quidam iuvenis quī tum in occulto latēbat, et cum eā concubuit. Nōs, quī in hortōrum angulō erāmus, animadversō tantō flāgitiō, accurrimus, et eōs vīdimus quidem coeuntēs, sed eum comprehendere nequīvimus. Nam cum esset valentior quam nōs, apertā iānuā exiliit. Tantum hanc prehēnsam rogābāmus, quis esset ille iuvenis: sed nōluit nōbīs ēnūntiāre. Haec nōs, impositīs huic reae (sīcut mōs est) manibus, testāmur.

Satis explōrāta rēs est? Senātōrēs sunt quī testificantur, et iīdem iūdicēs: dubitārī nōn potest. Plectātur capite, quemadmodum Lēx iubet.

Ō Deus ō quī occulta nōstī, quī omnia etiam antequam facta sint perspicis: tū scīs, ut hī falsum contrā mē testimōnium dīxerint; ac vidēs, ut capite dem poenās, cum nihil eōrum commiſserim, quae istī contrā mē per calumniam, malitiamque commentī sunt.

Nōn est mīrandum, sī turpissimum facinus īnficiātur. Sed interim dūcātur ad supplicium, ut hoc tam dētestābile facinus expiētur; nē tam foeda in populō macula haereat.

At ego testor, mē in huius sanguinem nūllō modō cōnsentīre.

Quidnam istud est, quod clāmās tū?

Itane stultī estis Īsraēlītae, ut neque quaestiōne habitā, neque vēritāte compertā, Īsraēlitidem condemnāveritis? Revertāminī in forum. Dīcō istōs contrā eam falsa esse testātōs.

Ergō tū sede in mediō nostrum, et tuam nōbīs prōnūntiā sententiam, postquam tibi senātūs dīvīnitus datur.

Scjungite procul alterum ab alterō, ut eōs examinem. Addūcite hūc mihi istum. Vetule annīs, vetērātor malitiā, nunc tua tē scelera petunt, quae factitābās anteā, cum īnsontibus condemnandīs, sontibuſque absolvendīs, inīqua iūdicia facerēs; Iova innocentem et iūstum interficī vetante. Nunc igitur, hanc sīquidem vīdistī, dīc sub quā arbore congressōs vīderis.

Sub lentiscō.

Probē in tuum caput mentītus es. Iam enim Deī genius, mandātō ab illō acceptō, discindet tē medium. Āmovēte hunc, addūcite nunc alterum. Age, genus Chananaeōrum, nōn Iūdaeōrum: tē venustās dēcēpit, tua tibi cupiditās mentem pervertit. Ita vērō agēbātis cum Īsraēlitidibus, quae prō metū in vestrum congressum veniēbant. Sed nōn Iūdae prōlēs vestram nēquitiam sustinuit. Age igitur, sub quā illōs arbore congressōs dēprehendistī?

Sub īlice.

Tū quoque probē in tuum caput mentītus es. Iamque praestō est Deī genius cum ēnse, quī tē medium dissecet, ambōsque perdat.

Ō Deī bonitātem immēnsam! ā quō nunquam dēseruntur, quī in eō fīdūciam suam collocāvērunt. Abripiāmus ad necem hōs nēquissimōs et improbissimōs vetulōs, ut, ex lēge eādem poenā plectantur, quam innocentī mōliēbantur.