Dialogi Sacri - Dialogus Vīcēsimus Secundus (Liber Secundus)
Berzelaeus. 2 Rēgum 19.
Berzelaeus Galaādītēs, senex octōgintā annōrum, Davidem ē viīs rediēntem comitātur, eīque Rēx sē ad aulam invītat. Sed ille propter senectūtem recūsat, et Chimhāmum affīnem sē in aulam mittit.
Persōnae:
Berzelaeus, David
Berzelaeus, David
Berzelaeus
Volō ego tē Iordānem traicere.
David
Eāmus simul: tēcum vīvēs ad aulam, quō tē ipse possim alere.
Berzelaeus
Quam mihī vītae restat partis, rēx, ut tēcum Hierosolyma prōficīscar? Octōgintā ēgī annōs hodiē. Num iūdicāre possum inter bonum et malum, aut sentīre quod edam vel quod bibam, aut auscultāre vōces symphōniacōrum et symphōniācōrum? Cūr tuus famulus gravis tibi esset? Paulīsper tē famulus tuus comitābitur dum trāiciās Iordānem: nōn indigeō tuā hāc mūnerātiōne. Sed quaesō tē, famulus tuus Chimhāmus eat mēcum: tū illī praestābis quod volueris.
David
Mēcum eat Chimhāmus, quī quod ā tē voluerit cuiqu ego praestābō: omnia quod tē voluisse vidēbitur, praestābō.
Sententia
Virum bonum decet et dēcet magis in adversīs, beneficiōrum memorem esse. Rēgēs minimē dēcēbit ingrātī. Mūnificus plūrimum est senīliter et modestē quidquam repudiāre, et modum servāre etiam in capiendō.
Virum bonum decet et dēcet magis in adversīs, beneficiōrum memorem esse. Rēgēs minimē dēcēbit ingrātī. Mūnificus plūrimum est senīliter et modestē quidquam repudiāre, et modum servāre etiam in capiendō.