Dialogi Sacri - Dialogus Unquadrāgēsimus (Liber Secundus)

Volō ego tē cōnsulere super rēbus meīs, Ieremia: sed nōlī mē quicquam cēlāre.

Rem omnem tibi aperiam, sed eā condiciōne, nē mē interimās, nēve cōnsilium meum repudiēs.

Per Deum immortālem, quī nostrās animās creāvit, nōn perimam tē, neque trādam illīs hominibus quī tuam necem cupiunt.

Satis habeō: accipe iam quod sit Deī cōnsilium. Sī tē contuleris ad prīncipēs Babyloniōs; et tuae tuōrumque vītae cōnsulēs, et incendium ab urbe dēpellēs. Sīn minus; et urbs Chaldaeīs dedita igne cremābitur, neque tū eōrum manūs dēvitābis.

At enim valdē metuō, nē mē Chaldaeī Iūdaeīs, quī ad ipsōs trānsfūgērunt, trādant omnī irrīsiōne lūdendum.

Nōn trādent, crēde mihi: obtempera Deī monītīs, cuius ego voluntātis interpres tibi sum datus; sī tēipsum amās, tuaeque salūtī prōvidēs. Quod etsī nōn ita esset, tamen omnīnō (nē tū errēs) neque Deōs tuōs colērēmus, neque ante Statuam inclīnārēmur.

Altiudinem iniūram.

Sed sī tē dēdere renuis, hoc tibi dīvīnitūs dēnūntiō: Omnēs mulierēs quae supersunt in regiā, ēductae ad prīncipēs Chaldaeōrum, tē in eōs indignissimē irrīdēbunt, ut circumventum et prōditum ā tuīs necessāriīs, et in ipsō coenō perfidē dēstitūtum. Tuae autem uxōrēs omnēs, et līberī tradentur Chaldaeīs, neque tū eōrum manum effugiēs, quīn in manūs rēgis eōrum veniēs, quī hanc quoque urbem incendet.

Vide nē quis haec rescisc cat, nē tū pereās; Quod sī procerēs audierint nostram congressiōnem, tibīque convēnerint, rogantēs quā dē rē inter nōs āctum sit, et mortem minantēs, nisi indicāveris, dīcēs, tē ā mē precibus petīvisse nē committam ut domum Ionathinis reducāris ad miserābilem mortem.