Dialogi Sacri - Dialogus Tricēsimus Quintus (Liber Secundus)

Vōs hōc nōmine rēgis magnī, id est, rēgis Assyriōrum, Ezechiāe nūntiāte. Quā tandem fīdūciā nītātur? Verbīsne, an cōnsiliō, an vīribus dīmicāre cōgitet? Quī tandem spē frētus ab eō dēfēcerit? an vidēlicet cōnfīdit cōnfractō istī culmeō baculō, id est, Aegyptiīs; cui sī quis innītātur, eī manum perforābit? Tālis est Aegyptiōrum rēx Pharaō in omnēs quī eī cōnfīdunt. Quod sī mihi dīcētis, Vōs Iovae Deō vestrō cōnfīdere: an nōn is est, cuius Ezechias sācella ārāsque sustūlit, iussitque Iūdaeīs et Hierosolymitānīs, ut Hierosolymae ad certam quandam āram Deō supplicārent? Age, Ezechia, vīs cum dominō meō rēge Assyriō spōnsiōnem facere, sī tibi dederō duo equōrum mīlia, nī tū nōn possis eōs totidem equitēs suppeditāre? Tūne ausīs vultum subīre vel ūnius praetōris, minimī servōrum dominī meī? Et fīdūciam tibi collocās in Aegyptiōrum curribus et equitibus? An porrō sine Iovā ad hanc locum vastandum ascendī? Iova ipse mē iussit in hanc regiōnem proficīscī, eamque dēpopulārī.

Quaesumus tē, ut nōs Syriacē (scīmus enim) alloquāris, nōn Iūdaicē, in auribus hominum quī sunt in moenibus.

Quasī ad dominum tuum, aut ad tē mīserit mē dominus meus, ad haec dīcenda; ac nōn ad eōs quī sunt in mūrīs, ut vōbīscum et merdam suam comedant, et ūrīnam bibant. Audīte, Iūdaeī, rēgis magnī, rēgis Assyriōrum dicta. Nē vōbīs impōnat Ezechias; neque enim poterit vōs ab eius manibus dēfendere: nēve adeō persuādērī vōbīs sinite, ut Iovae fīdātis quasī vōs dēfēnsūrō, neque urbem istam in manum Assyriōrum rēgis permissūrō. Nōlīte Ezechiae crēdere, sed potius Assyrī rēgī obtemperāte, quī vōbīs mandat ut sēcum benevolē agātis, et vōs eī dēdātis, et suīs quisque vīneīs et ficubus et puteīs trānsisper ūtāminī, donec veniat ad vōs in vestrae similem terram trānsferendōs; in terram frūmentī, et vīnī, et pānis, et vīneārum, et olīvārum, et oleī, et mellis ferācem, ut hāc ratiōne vestrae salūtī prōspiciātur: nēve Ezechiae fidem habeātis; fallit enim vōs ināni fīdūciā dēfēnsiōnis Iovae. An reliquārum gentium diī suam quisque terram ab Assyrī rēge dēfendērunt? Ubi sunt diī, Hemathae et Arphādī? Ubi Sepharvaim? Ubi Hēnae? Ubi Arvae? Nunquid Samariam ab eius manū tūtātī sunt? Quis tandem est ex omnibus omnium terrārum diīs, quī suam terram ab eius manū dēfenderit, ut Iova Hierosolymam dēfēnsūrus esse videātur?

Obmuteāmus, nēve eī quicquam respondeāmus. Ita enim fert rēgis mandātum. Sed eāmus haec rēgī nūntiātum.