Dialogi Sacri - Dialogus Tricēsimus Primus (Liber Secundus)
Hazaēl. 4 Rēgum 8.
Hazaelī percōntantī, praedīcit Elīsaeus mortem Benadādī rēgis Syriae et īnsuper ipsius Hazaelis rēgnum, eiusque sevitiem in Israēlitās.
Persōnae:
Hazaēl, Elīsaeus
Hazaēl, Elīsaeus
Hazaēl
Benadādus Syriae Rēx, quī nunc aeger est, mīsit mē ad tē, Elīsae, ad percōntandum dē salūte suā.
Elīsaeus
Renūntiātō eī, eō morbō levātum īrī: et tamen Iova mihi interitūrum significāvit. Heu!
Hazaēl
Quid sibi volunt ista suspīria, quae fīxō vultū ita altē trahis?
Elīsaeus
Ō Hazaēl, Hazaēl, videō quantam tū vastātātem sīs Israēlitīs illātūrus. Tū eōrum aedificia incendēs, tū iuvenēs ferrō trucīdābis, tū puerōs illīdēs, tū gravidās mulierēs discerpēs.
Hazaēl
Exne vīlissimus homunciō, tanta facīnora poterō?
Elīsaeus
Ostendit mihi Iova, tē fore rēgem Syrōrum.
Sententia
Piīs dolet populī Deī calamitās, quamvīs meritā, et dīvīnitūs illāta.
Piīs dolet populī Deī calamitās, quamvīs meritā, et dīvīnitūs illāta.