Dialogi Sacri - Dialogus Secundus (Liber Secundus)

Famulus, vidēsne urbem istam ex istō colle?

Videō.

Eāmus eō. Fertur illīc esse vātēs. Is fortasse nōbīs indicābit viam, quā pergendum sit, ut inveniāmus quās quaerimus asinās.

Quid eī dabimus? Nam dē vīāticō et nōs summē sumus exhaustī.

Sī adeō rogitās, habeō hīc quadrantem argentī, quem eī dabimus, ut nōbīs aditum aliquem dēmōnstret.

Eāmus.

Heus puellae, estne hīc vātēs?

Īte sānē celeriter: nunc enim venit, ut adeat in excelsam partem urbis ad mactātiōnis sacrificium. Proximē atque illūc vēneritis, illum inveniētis. Nam nōn edit populus, ante eius adventum: quōd ille prior benedīcit hostiae. Propere eāmus; iam adesse dēbet.

Heus homō, indicā mihi, quaesō, ubi sit vātis domus.

Ego sum ipse vātēs. Hīc epulābere hodiē ūnā mēcum. Eō enim sacrō mihi convīvae sīs volo. Māne eāmus sīmul domō, atque omnia, quae volēs audīre, dicam. Asinae, quae iam trīduō āmissae sunt, inventae sīc habentur. Nē sit earum dēsīderium. Et quid ergō est illud, quod tōtīus gentis Israēlitārum est exōptātissimum, nisī tē aut certē tuam familiam?

Quid sīc loquī mē iubēs? Immō vērō ex omnī Israēlitārum gentium minimā sum Beniamītā, et familia mea minimā est ex omnibus eius gentis: Cūr mihi dīcis hoc?

Intus edāmus.

Minimē, ego tibī obsequar.

Tū coquus, trade nōbīs frūstum illud quod coquī tibi iussī ad hunc hominem.

Ēn accipe.

Hoc est in hunc diem tibi servātum; cape et ēde. Nunc ad dormiendum. Crās tē plūs hīs accipiet honōris.

Māne est; surgāmus, Samuēl.

Placet. Famule, praecēde nōs dum loquar cum Saulō. Audiēsne, Saule, quod sit Deī mandātum? Accipe hoc oleum, quō caput tibi ungere Deum, Israēlī et populī suī custōdem, ā quibus Palaestīnōs līberābis. Cum digressus erīs, duōs apud sepulchrum Rachelīs, in Beniamīs, repente offendēs, quī tibi reī dē asinīs nuntiī facient; et patrem de tē labōrāre. Deinde contrā quercum Thābōris obviam erunt trēs quī ibunt Bēthel, quōrum ūnus trēs haedōs, alter trēs farīneōs pānēs, alius lāgēnulam vīnī feret: quī datis tibi bīnīs pānibus abībunt. Postea Gabaain Deī veniēs, ubi Palaestīnōrum est statiō. Illic audīēs vātum gregem ōbvium tibi, cum citharis, tympanīs, tibiīs, et fīdibus prōgressum ex excelsā, et vāticinantium. Tunc tē adflabit spīritus, et vāticinābere, atque factus alter homo, haec ubi cōntigerint, ageās quicquid occurret, Deō gubernante. Porrō dēscendēs Gilgalam, quō statim subsecutūrus veniam, et docēbō quid ergō faciendum sit.