Dialogi Sacri - Dialogus Vicesimus (Liber Quartus)
Thōmas. Iōan. 11.
Iēsus discipulīs suīs sē comitārī iubet, euntem ad Lazarum in vītam revocāndum.
Persōnae:
Iēsus, Discipulī, Thōmas
Iēsus, Discipulī, Thōmas
Iēsus
Eāmus iterum in Iūdaeam.
Discipulī
Magister, modō tē volēbant lapidāre Iūdaeī: & eōdem revertēris?
Iēsus
Diēī hōrae sunt duodecim. Quī interdiū iter facit, nōn offendit: ūtitur enim commūnī hāc lūce. Quī autem noctū, offendit: caret enim lūmine. Iam vērō Lazarus ille noster amīcus obdormīvit, cum ego eō expergefactum.
Discipulī
At sī obdormīvit, salvus est.
Iēsus
Plānius dīcendum est: Lazarus mortuus est, id quod equidem vestrā causā gaudeō, ut reī fidem adiungātis, cum sciātis mē nōn adfuisse ibī. Sed eāmus ad eum.
Thōmas
Eāmus & nōs moritūrī cum eō.
Sententia
Chrīstō mortuum excitāre tam facile est quam hominī dormientem. Chrīstō mors somnus est.
Chrīstō mortuum excitāre tam facile est quam hominī dormientem. Chrīstō mors somnus est.