Dialogi Sacri - Dialogus Quadragensimus Septimus (Liber Quartus)

Venīte, Beātī Patris meī, possidēte parātum vōbīs rēgnum ab orbe conditō. Nam cum ēsūrirem, dedistis mihi comedere: cum sītirem, bibere: hospitem mē accēpistis, nūdum vestīvistis, aegrum vīsitāvistis, in custōdiam datum invīsistis.

Domine, quandō tē vīdimus ēsurientem, ut alverimus? aut sitientem, ut pōtum dederimus? Quandō autem hospitem, ut accēperimus? aut nūdum, ut vestīverimus? Quandō aegrum, aut in vinculīs, ut invīserimus?

Crēdite mihi, quatenus minimō hōrum frātrum meōrum fēcistis, mihi fēcistis. Vōs autem abīte ā mē, exsecrābilēs, in ignem aeternum, Veiōve, ēiusque geniīs parātum: quī mē neque ēsurientem cibō, neque sitientem pōtiōne refēcistis: hospitem nōn suscēpistis, nūdum nōn vestīvistis, īnfirmum & in carcerem coniectum nōn invīsistis.

Domine, quandō tē vīdimus ēsurientem, aut sitientem, aut hospitem, aut nūdum, aut īnfirmum, aut in carcere, neque subvēnimus?

Crēdite mihi, quatenus hōrum minimō nōn fēcistis, mihi nōn fēcistis.