Colloquia Monacensia-Einsidlensia

a) Ἀγαθῇ τύχῃ,
εὐτυχῶς.
b) ἐπειδὴ ὁρῶ
πολλοὺς
ἐπιθυμοῦντας
Ῥωμαϊστὶ
διαλέγεσθαι
καὶ Ἑλληνιστὶ
c) μήτε εὐχερῶς
δύνασθαι
διὰ τὴν δυσχέρειαν
καὶ πολυπλήθειαν
τῶν ῥημάτων,
d) τῇ ἐμῇ κακοπαθείᾳ
καὶ φιλοπονίᾳ
οὐκ ἐφεισάμην
τοῦ μὴ ποιῆσαι,
e) ὅπως ἐν τρισὶν
βιβλίοις
ἑρμηνευματικοῖς
πάντα τὰ ῥήματα
συγγράψαι.
f) πολλοὺς γὰρ ὁρῶ
ἐπικεχειρηκότας
οὐ κατὰ τὴν ἀξίαν
καθὼς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα
αἰτεῖ,
g) ἀλλὰ τῆς ἰδίας
ἐπιθυμίας
καὶ γυμνασίας
ἕνεκα.
h) οὕτως κενὴν
καύχησιν
ἀπὸ τοῦ πρώτου
ἀπήνεγκαν
μέχρι τοῦ ἐσχάτου,
i) δι’ ἣν αἰτίαν
οὐ τολμῶ πλείονας λόγους
ποιῆσαι,
j) ἀλλὰ βούλομαι
ἅπασιν
φανερὸν ποιῆσαι,
μηδένα βέλτιον
μήτε 〈μᾶλλον〉 ἐξεζητημένον
ἑρμηνεῦσαι
k) πλὴν ἐμοῦ
ἐν τρισὶν βιβλίοις
ἃ συνέγραψα·
ὧν 〈τοῦτο〉 πρῶτον ἔσται
τῆς ἡμετέρας ἑρμηνείας.
l) ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ
πάντα τὰ ῥήματα
συνέγραψα
κατὰ τάξιν
στοιχείων
m) ἀπὸ τοῦ πρώτου γράμματος
μέχρι τοῦ τελευταίου
γράμματος.
n) νῦν οὖν
ἄρχομαι γράφειν.
o) ἐπειδὴ νηπίοις παισὶν
ἀρχομένοις
παιδεύεσθαι
ἀναγκαῖον ἑώρων
ἀκρόασιν
ἑρμηνευμάτων
ὁμιλίας
καθημερινῆς,
p) δι’ ἧς εὐχερέστερον
Ῥωμαϊστὶ
καὶ Ἑλληνιστὶ
λαλεῖν
προσβιβασθῶσι·
q) τούτου ἕνεκεν
διὰ βραχέων
περὶ ὁμιλίας
καθημερινῆς
συνέγραψα,
ἃ ὑποτεταγμένα εἰσίν.

a) Ὄρθρου
ἐγρηγόρησα
ἐξ ὕπνου·
ἀνέστην
ἐκ τῆς κλίνης,
ἐκάθισα,
ἔλαβον
ὑποδεσμίδας,
καλίγια
ὑπεδησάμην
b) ᾔτησα
ὕδωρ
εἰς ὄψιν·
νίπτομαι
πρῶτον τὰς χεῖρας,
εἶτα τὴν ὄψιν
ἐνιψάμην
ἀπέμαξα.
c) ἀπέθηκα τὴν ἐγκοιμήτραν·
ἔλαβον χιτῶνα
πρὸς τὸ σῶμα·
περιεζωσάμην,
ἤλειψα τὴν κεφαλήν μου
καὶ ἐκτένισα
d) ἐποίησα περὶ τὸν τράχηλον
ἀναβόλαιον.
ἐνεδυσάμην
ἐπενδύτην
λευκήν· ἐπάνω
ἐνδύομαι φελόνην.
e) προῆλθον
ἐκ τοῦ κοιτῶνος
σὺν τῷ παιδαγωγῷ
καὶ σὺν τῇ τροφῷ
ἀσπάσασθαι
τὸν πατέρα
καὶ τὴν μητέρα.
f) ἀμφοτέρους ἠσπασάμην
καὶ κατεφίλησα,
καὶ οὕτως καταβαίνω ἐκ τοῦ οἴκου.

g) Ἀπέρχομαι εἰς τὴν σχολήν.
εἰσῆλθον, εἶπον·
Χαῖρε καθηγητά,
καὶ αὐτός με κατεφίλησεν
καὶ ἀντησπάσατο.
h) ἐπιδίδωσίν μοι
ὁ παῖς ὁ ἐμὸς
καμπτροφόρος
πινακίδας,
θήκην γραφείων,
παραγραφίδα.
i) τῷ ἐμῷ τόπῳ
καθήμενος
λειαίνω.
παραγράφω
πρὸς τὸν ὑπογραμμόν·
γράψας δὲ
δεικνύω
τῷ διδασκάλῳ
ἐδιώρθωσεν,
ἐχάραξεν
j) κελεύει με
ἀναγινώσκειν.
κελευσθεὶς
ἄλλῳ δέδωκα.
ἐκμανθάνω
ἑρμηνεύματα,
ἀπέδωκα.
k) ἀλλ’ εὐθέως
ὑπαγόρευσέν μοι
συμμαθητής.
Καὶ σύ, φησιν,
ὑπαγόρευσόν μοι.
εἶπον αὐτῷ
Ἀπόδος πρῶτον
l) καὶ εἶπέν μοι
Οὐκ εἶδες,
ὅτε ἀπεδίδουν
πρότερόν σου;
καὶ εἶπον·
Ψεύδῃ,
οὐκ ἀπέδωκας.
Οὐ ψεύδομαι.
Εἰ ἀληθῆ λέγεις,
ἀναδίδωμι.
m) ἐν τούτοις
κελεύσαντος καθηγητοῦ
ἐγείρονται
οἱ μικροὶ
πρὸς τὰ στοιχεῖα,
καὶ τὰς συλλαβὰς
κατέλεξεν τούτοις
εἷς τῶν μειζόνων.
n) ἄλλοι πρὸς τὸν ὑποδιδακτὴν
τάξει ἀποδιδοῦσιν,
ὀνόματα γράφουσιν,
ἢ στίχους ἔγραψαν,
καὶ ἐγὼ
ἐν τῇ πρώτῃ
τάξει
ἅμιλλαν
ἐξέλαβον.
o) ἔπειτα
ὡς ἐκαθίσαμεν,
διέρχομαι
ὑπομνήματα,
γλώσσας,
τέχνην.
p) φωνηθεὶς πρὸς ἀνάγνωσιν
ἀκούω ἐξηγήσεις,
διανοίας,
πρόσωπα.
q) ἐπερωτηθεὶς
τέχνην
ἀπεκρίθην·
Πρὸς τίνα λέγει;
Τί μέρος λόγου;
r) ἔκλινα
γένη ὀνομάτων,
ἐμέρισα στίχον.
s) ὡς δὲ ταῦτ’ ἐπράξαμεν,
ἀπέλυσεν
εἰς ἄριστον.
ἀπολυθεὶς
ἐπανέρχομαι ἐν τῷ οἴκῳ.
t) ἀλλάσσω, λαμβάνω
ἄρτον καθαρόν,
ἐλαίας,
τυρόν,
σχάδια,
κάρυα.
πίνω
ὕδωρ
ψυχρόν.
u) ἠριστηκὼς
ἐπανέρχομαι
πάλιν
εἰς τὴν σχολήν.
εὑρίσκω
καθηγητὴν
ἐπαναγινώσκοντα,
καὶ εἶπεν
Ἄρξασθε
ἀπὸ ἀρχῆς.

a) Περὶ ὁμιλίας καθημερινῆς.
b) Ὁμιλία,
ἀναστροφή,
τριβὴ
καθημερινὴ
ὀφείλει δοθῆναι
πᾶσιν τοῖς παισίν,
τοῖς μικροῖς
καὶ τοῖς μείζοσιν,
ἐπειδὴ ἀναγκαῖά εἰσιν.

a) Ὄρθρου ἐγρηγόρησα
ἐξ ὕπνου, ἀνέστην
ἐκ τῆς κλίνης, ἐκάθισα.
ἔλαβον ὑποδεσμίδας,
ὑποδήματα·
ὑπεδησάμην.
b) ᾔτησα ὕδωρ
εἰς τὴν ὄψιν.
νίπτομαι πρῶτον τὰς χεῖρας,
εἶτα τὴν ὄψιν
ἐνιψάμην·
ἀπέμαξα.
c) ἀπέθηκα
λευκὴν φελόνην·
προῆλθον ἐκ τοῦ κοιτῶνος
σὺν τῷ παιδαγωγῷ
ἀσπάσασθαι
τὸν πατέρα
καὶ τὴν μητέρα.
d) ἀμφοτέρους ἠσπασάμην
καὶ κατεφίλησα,
καὶ οὕτως κατῆλθον ἐκ τοῦ οἴκου.
ἀπέρχομαι ἀσπάσασθαι
πάντας τοὺς φίλους.

a) Καὶ οἰκοδεσπότης
προερχόμενος
ἀπήντησεν
τοῦ φίλου αὐτοῦ
καὶ εἶπεν· Χαῖρε Γάϊε,
καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
b) καὶ ἀντησπάσατο λέγων·
Καλῶς ζήσαις, Λούκιε·
ἔστιν σε ἰδεῖν;
Τί πράττεις;
c) Πάντα ὀρθῶς.
πῶς ἔχεις;
Συγχαίρομαί σοι
οὕτως ὡς ἐμοί.
d) 〈ἔστιν μοι〉
κριτήριον.
Πρὸς τίνα;
πρὸς τὸν ταμίαν;
Οὐκ ἐκεῖ.
e) Ἀλλὰ ποῦ;
πρὸς τὸν ἀνθύπατον;
Οὐδ’ ἐκεῖ,
ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἄρχοντας
ἐξ ὑπογραφῆς τοῦ διέποντος
τὴν ἐπαρχίαν.
f) Ποταπὸν δ’ ἐστὶν
αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;
Οὐ πάνυ μέγα·
ἔστιν γὰρ χρηματικόν,
ἵνα ὅλον ἴδῃς.
g) εἰ σχολάζεις σύ,
παρέδρευσον ἡμῖν·
οἱ κριταὶ γὰρ
ἡμέραν ἡμῖν ὥρισαν
τὴν σήμερον
ἀπόφασιν ἐρούμενοι.
h) διὸ βούλομαί σου παρόντος
περὶ τῆς δίκης
σὺν τοῖς συνηγόροις
σκέψασθαι.
Παρέλαβες;
Παρέλαβον.
Τίνας; Τοὺς σοὺς φίλους.
Καλῶς ἐποίησας.
i) Συνετάξω;
περὶ ποίαν ὥραν;
ἐν ποίῳ τόπῳ;
’Σ τὸ φόρον,
ἐν τῇ στοᾷ,
ἐγγὺς τῆς στοᾶς
τῆς Νίκης.
j) Μετ’ ὀλίγον ἐκεῖ ἔρχομαι.
Ἀλλὰ παρακαλῶ, ἐν μνήμῃ ἔχοις.
Ἀμέριμνος ᾖς·
ἐμοὶ μελήσει.
k) Ἄγωμεν ἡμεῖς
πρὸς τὸν τραπεζίτην·
λάβωμεν παρ’ αὐτοῦ
δηνάρια ἑκατόν·
δῶμεν δικολόγῳ
τιμητικὸν
καὶ τοῖς συνηγόροις
καὶ τῷ νομικῷ,
ἵνα σπουδαιότερον
ἐκδικήσωσιν ἡμᾶς.
l) Οὗτός ἐστιν.
Λαβὲ παρ’ αὐτοῦ τὸ κέρμα
καὶ ἀκολούθει.
m) Καθὼς συνεταξάμεθα,
πάρεστιν Γάϊος.
συγκαλέσωμεν αὐτὸν
εἰς τὴν συμβουλήν.
ἐνθάδε ἔχομεν
τὰ ἀσφαλίσματα.
n) Παρήγγειλας αὐτῷ;
Παρήγγειλα.
Ἐμαρτυροποίησας;
Ἐμαρτυροποίησα.
Ἕτοιμος ᾖς.
Ἕτοιμός εἰμι.
o) Καὶ ὁ ἀντίδικος
ἐντυχεῖν θέλει.
Σιώπησον.
Σιωπῶ.
Σιωπὴν ἔχετε,
ἀκούσωμεν
τὴν ἀπόφασιν.
p) ἤκουσας
ὅτι ἐνικήσαμεν,
Γάϊε;

a) Κύριε,
τί ἐπιτάσσεις;
Μήτι ἔχεις
χρήματα
εὐκαιροῦντα;
Τί χρείαν ἔχεις
δανείσασθαι;
b) Εἰ ἔχεις,
χρῆσόν μοι
πέντε δηνάρια.
Καὶ μὴ ἐσχηκὼς
ὁθενδήποτε
ἐξεπλεξάμην 〈ἄν〉.
c) Ἐνέχυρον θέλεις;
Μὴ γένοιτο,
οὐ χρείαν ἔχω.
χειρογράφησόν μοί
σε εἰληφέναι.
Ποίοις τόκοις;
Οἷς θέλεις.
d) Ἐχειρογράφησα.
Χάριτάς σοι ὁμολογῶ·
σφράγισον.
Ἐσφράγισα.
Ἀριθμῷ
ἀρίθμησον.
Ἀρίθμησα.
Δοκίμασον.
Ἐδοκίμασα.
e) Καθὼς ἔλαβες,
δοκίμως ἀπόδος.
Ὥς σοι
ἀποδώσω,
καὶ τὸ ἱκανὸν ποιήσω.

a) Καλήμερον
ἦλθες.
Ἦλθον.
Ἔλαβες;
ἔδωκας αὐτῷ;
Ἔδωσα.
Ἀπηλλάγης.
Μή τινος
χρείαν ἔχεις;
Σὲ ὑγιαίνειν.

a) Ἐὰν θέλῃς,
ἐλθὲ μεθ’ ἡμῶν.
Ποῦ;
Πρὸς φίλον
τὸν ἡμέτερον Λύκιον.
ἐπισκεψώμεθα αὐτόν.
b) Τί γὰρ ἔχει;
Ἀρρωστεῖ.
Ἀπὸ πότε;
Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν
ἐνέπεσεν.
Ποῦ μένει;
Οὐ μακράν.
c) Εἰ θέλεις, περιπάτει.
Αὕτη ἐστί, νομίζω,
ἡ οἰκία αὐτοῦ.
αὕτη ἐστίν.
d) ἰδοὺ ὁ ὀστιάριος.
ἐρώτησον αὐτόν,
εἰ δυνάμεθα εἰσελθεῖν
καὶ ἰδεῖν τὸν κύριον αὐτοῦ.
e) καὶ ἐκεῖνος εἶπεν·
Τίνα ζητεῖτε;
Τὸν δεσπότην σου.
περὶ τῆς ὑγιείας αὐτοῦ
ἐληλύθαμεν.
f) Ἀνάβατε.
Πόσας κλίμακας; Δύο.
’ς τὰ δεξιὰ κρούσατε,
εἰ μέντοι γε ἦλθεν·
προεληλύθει γάρ.
g) Κρούσωμεν.
βλέπε· τίς ἐστιν;
Χαίρετε πάντες.
Τὸν κύριόν σου θέλομεν
ἐπισκέψασθαι. 〈εἰ〉 γρηγορεῖ,
μήνυσόν με.
h) κἀκεῖνος εἶπεν· Οὐκ ἔστιν ὧδε.
Τί λαλεῖς;
ἀλλὰ ποῦ ἐστιν;
Ἐκεῖ κατέβη
’ς τὸν δαφνῶνα
διακινῆσαι.
i) Συγχαιρόμεθα αὐτῷ.
ὅταν ἔλθῃ, εἴποις αὐτῷ
ἡμᾶς πρὸς αὐτὸν χαιρομένους
ἐληλυθέναι περὶ τῆς σωτηρίας αὐτοῦ,
ὅτι πάντα ὀρθῶς ἔχει.
Οὕτω ποιῶ.

a) Σὺ ποῦ ὑπάγεις;
’Σ τὴν οἰκίαν σπεύδω.
διὰ τί ἐπεζήτησας;
b) Ἄν σοι ἡδύ ἐστιν,
σήμερον παρ’ ἐμοὶ ἀρίστησον
χρησίμως.
οἴνῳ καλῷ
οἰκιακῷ
χρώμεθα.
Οὕτως γενέσθω.
c) Ἐν ὥρᾳ οὖν
ἐλθὲ πρὸς ἡμᾶς. Ὅτε θέλεις,
πέμψον πρὸς ἡμᾶς.
’ς τὴν οἰκίαν εἰμί.
Οὕτως γενέσθω ἡμῖν.
d) Σύ, παιδάριον,
ἀκολούθησόν μοι
’ς τὸ κρεοπωλεῖον·
τίποτε ἀγοράσωμεν
εἰς ἄριστον.
e) ἐπερώτησον,
πόσου ὁ ἰχθύς.
Δηνάρια δέκα.
f) Σύ, παιδάριον,
ὕπαγε εἰς τὴν οἰκίαν,
ἵνα δυνηθῶμεν ἀπελθεῖν
εἰς τὸ λαχανοπωλεῖον
καὶ ἀγοράσαι λάχανα,
ἅπερ ἀναγκαῖά εἰσιν,
καὶ ὀπώραν·
συκάμινα,
σῦκα,
δωράκινα,
ἀπίους,
τρικόκκια.
g) ἰδοὺ ἔχεις πάντα
ἃ ἠγοράσαμεν.
ὕπαγε εἰς τὴν οἰκίαν.
h) Καλεσάτω τις τὸν μάγειρον.
ποῦ ἐστιν;
Ἄνω ἀνῆλθεν.
Καὶ τί θέλει;
καταβάτω ὧδε.
i) ἆρον, ἕψησον ἐπιμελῶς
τὰ προσφάγια.
ἄρτυσις
καλὴ γενέσθω.
j) ἔνεγκε τὴν κλεῖδα.
ἄνοιξον τὸ γλωσσοκόμον
καὶ ἐξάγαγε κλεῖδα τοῦ ταμιείου.
〈προένεγκε ἃ ἀναγκαῖά εἰσιν·〉
k) ἅλας,
ἔλαιον Σπανὸν
καὶ ἐπιτήδειον
εἰς τοὺς λύχνους,
γάρον
πρῶτον
καὶ δευτέριον,
ὄξος δριμύ,
l) οἶνον λευκὸν
καὶ μελανόν,
γλεῦκος,
παλαιόν,
ξύλα ξηρά,
ἄνθρακας,
ἀνθρακιάν,
ἀξίνην,
m) σκεύη,
λοπάδας,
χύτραν,
λέβητα,
σχάραν,
πῶμα,
θύειαν,
ἀλετρίβανον,
μαχαίριον.
n) Τί ἄλλο θέλεις;
Ταῦτα μόνα, παιδάριον.
ὕπαγε πρὸς τὸν Γάϊον
καὶ εἰπὲ αὐτῷ·
Ἐλθέ· ἐκεῖθεν
λουσώμεθα.
Ὕπαγε, τρέχε,
ταχέως ποίησον·
μηδὲν βράδιον,
〈ἀλλ’〉 εὐθύς.
o) Ἐγένου πρὸς αὐτόν;
Ἐγενόμην. Ὅπου ἦν;
Εἰς τὴν οἰκίαν ἐκάθητο.
p) Καὶ τί ἐποίει;
Ἐφιλολόγει.
Καὶ τί εἶπεν; Τοὺς ἐμοὺς
ἐκδέχομαι.
ἔρχονται
καὶ ἀκολουθῶ.
q) Ὕπαγε πάλιν καὶ εἰπὲ αὐτῷ·
Πάντες ὧδέ εἰσιν.
σὺν αὐτῷ ἐλθέ.
r) ὑμεῖς τέως σύνθετε
ἐπιμελῶς
τὰ ὑάλινα
καὶ τὰ χαλκώματα.
s) στρώσατε τὸ τρίκλινον
καὶ ῥίψατε ἔξω
ὕδωρ.
θέλω ἰδεῖν
ὡς οἱ νεανίσκοι.
t) Ἤδη ἐστρώσαμεν.
πάντα ἕτοιμά εἰσιν.
u) Οὐδέπω ἦλθεν;
ἄπελθε, εἰπὲ αὐτῷ·
Ὀψὲ ἡμᾶς ποιεῖς
ἀριστῆσαι.
v) Ἰδοὺ ἦλθεν·
ὧδε ἤρχετο.
Συνάντησον αὐτῷ.
παρακάλεσον αὐτόν.
Τί ἔξω στήκεις;

a) Κατάγετε σάβανα
εἰς τὸ βαλανεῖον,
ξύστρον,
προσοψίδιον,
ποδεκμάγιον,
λήκυθον,
ἀφρόνιτρον.
b) προάγετε,
λάβετε τὸν τόπον.
Ποῦ κελεύεις;
’ς τὸ δημόσιον
ἢ ἐν τῷ ἰδιωτικῷ;
c) Ὅπου κελεύετε.
Προάγετε μόνον·
ὑμῖν λέγω, οἳ ἐνθάδε ἐστέ.
d) Θερμὸν γενέσθω ἡμῖν.
Ὅσον ὑπάγομεν,
διηγήσομαί σοι.
Ἐγείρου, ἄγωμεν.
e) Ἔνθεν θέλεις διὰ τῆς στοᾶς
διὰ τὸν ὑετόν;
Μήτι θέλεις ἐλθεῖν
’ς τὸν ἀφεδρῶνα;
f) Καλῶς με ὑπέμνησας,
ἡ κοιλία με ἐπάγει.
ἄγωμεν λοιπόν.
g) Ἔκδυσαι.
Ὑπόλυσόν με,
σύνθες τὰ ἱμάτια,
περίβαλε, τήρει καλῶς,
μὴ νύσταζε
διὰ τοὺς κλέπτας.
h) Ἅρπαξον ἡμῖν σφαῖραν·
παίξωμεν ἐν τῷ σφαιριστηρίῳ.
i) Γυμνασθῆναι θέλω
ἐν τῷ κηρώματι.
δεῦρο παλαίσωμεν
διὰ χρόνου
μιᾷ ῥοπῇ.
j) Οὐκ οἶδα, εἰ δύναμαι·
πάλαι γὰρ πέπαυμαι
τοῦ παλαίειν.
ὅμως πειράζω
εἰ δύναμαι.
k) Ἐλαφρῶς
κεκόπωμαι.
Εἰσέλθωμεν εἰς τὸν πρῶτον οἶκον
προπνιγέα.
l) δὸς τῷ βαλανεῖ κέρμα·
ἀπόλαβε τὸ ὑπόλοιπον.
m) ἄλειψε.
Ἄλειψα.
Ἀλείφομαι.
Τρῖψον.
Ἔρχου ’ς τὸ ἱδρωτήριον.
Ἱδροῖς;
Ἱδρῶ·
ἐκλέλυμαι.
n) Ἐσέλθωμεν εἰς τὴν ἐμβάτην.
o) Κατάβα.
Χρώμεθα τῇ ξηροπυρίᾳ
καὶ οὕτω καταβῶμεν
εἰς τὴν ἐμβάτην.
Κατάβα,
κατάντλησόν με.
ἔξελθε λοιπόν.
βάλε σεαυτὸν
εἰς τὴν κολυμβήθραν
ὑπαίθριον.
κολύμβησον.
Ἐκολύμβησα.
p) Πρόσελθε εἰς τὸν λουτῆρα,
περίχεε σαυτόν.
Περιέχεα,
ἀνέλαβον.
Ἐπίδος ξύστραν.
περικατάμαξόν με.
q) περίζωσε σάβανα.
κατάμαξόν μου τὴν κεφαλὴν
καὶ τοὺς πόδας.
r) δὸς σανδάλια,
ὑπόδησόν με.
ἐπίδος ἐπικάρσιον,
ἀναβόλαιον, δαλματικήν.
s) συνάξετε τὰ ἱμάτια
καὶ πάντα τὰ ἡμῶν.
ἀκολουθεῖτε εἰς τὸν οἶκον,
t) καὶ ἀγοράσετε ἡμῖν
ἀπὸ τοῦ βαλανείου λεπτόσπερμα
καὶ θέρμους
〈καὶ〉 ὀξυκυάμια.
u) Καλῶς ἐλούσω,
καλῶς σοι ἔστω.

a) Δότε ὧδε θρόνους,
δίφρους, βάθρον,
δίεδρον,
προσκεφάλαιον.
καθέζου.
Κάθημαι.
Τί στήκεις;
b) Πλῦνον ποτῆριν,
ὕδατι θερμῷ
συγκέρασον·
πάνυ γὰρ διψῶ.
κέρασον πᾶσιν.
c) τίς τί θέλει;
ἢ ἀρτυτὸν
ἦ κάροινον;
αὐτὸ ἐκείνῳ κέρασον.
σὺ τί θέλεις;
πλῦνον ποτήριον.
d) κέρασόν μοι
θερμόν,
μὴ ζεστὸν
μήτε χλιαρόν,
ἀλλὰ συγκεραστόν,
καὶ ἔκχεε ἐκεῖθεν ὀλίγον.
βάλε νηρόν.
πρόσθες ἄκρατον.
e) Τί στήκετε;
καθέζεσθε, ἐὰν θέλετε.
Ἀναπέσωμεν.
Ποῦ κελεύεις;
Ἐν πρώτῳ τόπῳ
ἀνάπεσε.
f) Δόθ’ ἡμῖν ὑδρόγαρον.
δὸς ἡμῖν γεύσασθαι
μολόχας ζεστάς.
ἐπίδος μοι χειρεκμάγιον.
κομίσατε.
g) βάλε ἐλαιόγαρον
εἰς τὸ ὀξυβάφιον.
μέρισον τὰ ὀνύχια.
κατάκοψον κοιλίδιον,
πλεκτὴν ἐξ ὕδατος.
h) ἰδὲ εἰ ἔχεις πεπερᾶτον.
ἐπίβαπτε.
Χρῶμαι.
Χρῶ.
δὸς συκωτὸν
τρυφερόν,
κίχλας,
καλλίκρεας,
θρίδακας.
i) εἷς ἐξ ὑμῶν ἄρτον κλάσει
καὶ ’ς κανίσκιον εἰσοίσει.
κατὰ τάξιν παράδος.
κλάσον ψωμούς.
j) δειπνήσατε·
πάντως ἐκεῖνος
ἄξιός ἐστιν παρ’ ἡμῖν
δειπνῆσαι.
k) δὸς ταρίχιον,
τριχίους,
λόβια,
ὄρμενον
μετὰ γάρου
καὶ ἔλαιον Σπανόν,
γογγυλωτόν,
ὄρνιν ὀπτήν,
ψιλήπλευρα
διὰ ζωμοῦ,
τεμάχια,
δέλφακα ὀπτόν.
l) θὲς τὸν δίσκον
μετὰ τρωξίμων,
ῥαφάνους,
ἡδύοσμον,
ἐλαίας λευκὰς
καὶ τυρὸν
νεαρόπαστον,
ὕδνα,
μύκας.
m) τοῖς ὑπηρετήσασιν
δότε δειπνῆσαι
καὶ τῷ μαγείρῳ·
καὶ τραγήματα,
ὅτι καλῶς
ὑπηρέτησεν.
n) δότε ὕδωρ εἰς χεῖρας.
κατάμαξον τὴν τράπεζαν.
〈 . . . 〉
πρόσφατον
δὸς ἁπλοπότην,
δὸς ἄκρατον,
πίωμεν νηρὸν ἐκ τοῦ βαυκιδίου.
o) Κέρασον θερμόν.
Εἰς τὸ μεῖζον;
Εἰς τὸ μικρόν.
Ἡδέως.
Ἐλπίζω γὰρ καὶ ἄλλην πεῖν.
p) Ἐὰν ἐπιτρέπῃς,
προπίνω σου·
καλῶς λαμβάνεις;
Ἀπὸ σοῦ ἡδέως.
q) Διὰ τί οὐ πίνεις;
πίε κύριε.
Ἤιτησα καὶ οὐδείς μοι δέδωκεν.
r) Δὸς ἡμῖν γλυκέα
πλακούντια.
s) Ἀρκεῖ ἡμῖν.
ἄγωμεν λοιπόν.
ἅψον κανδῆλαν.
Λάβετε.
Καλῶς ἡμᾶς ἔλαβες.

a) Παιδίον, ἐλθέ, σύλλεξον
ταῦτα πάντα,
τοῖς ἰδίοις τόποις ἀπόθου.
b) ἐπιμελῶς
στρῶσον τὴν κλίνην.
Στρώσαμεν.
Καὶ διὰ τοῦτο σκληρόν ἐστιν;
Ἐξετινάξαμεν
καὶ προσκεφάλαιον
ἐμαλάξαμεν.
c) Ἐπειδὴ γὰρ ὀκνηρῶς 〈ἐποιήσατε〉
ἃ ἀναγκαῖά εἰσιν,
μηδεὶς ἔξω διανυκτερεύσῃ
ἢ ἐκτρέψῃ.
d) ἐάν τινος φωνὴν ἀκούσω,
οὐ τούτου συγχωρήσω.
ἀναλάβεσθε ὑμᾶς,
κοιμᾶσθε
καὶ ἀλεκτρυοφωνίῳ
με ἐξυπνίσατε,
ἵνα ἐκδράμω.